Palazzo Barone, Pałac neogotycki w Salerno, Włochy

Palazzo Barone to pałac w Salerno zbudowany w stylu neogotyckim w latach 1927–1928 przy via Benedetto Croce. Cokół pokryty jest szarą lawą bazaltową, otwory mają ramy z trawertynu, a taras ograniczają podwójne kolumny zwieńczone lwami. Wyższe kondygnacje mają okna dwu-, trzy- i czterodzielne z kręconymi kolumienkami i ostrymi łukami, z kamienia sztucznego imitującego trawertyn.

Pierwszy projekt, podpisany przez inżyniera Domenico Lorito, został zatwierdzony 24 czerwca 1925 r., ale spory skłoniły Antonio Barone do przedstawienia 25 lutego 1927 r. nowego projektu inżynierów Mario Siniscalchiego i Luigi Mellucciego z architektem Matteo D'Agostino. Zbudowany w latach 1927–1928, mieścił Ministerstwo Spraw Zagranicznych podczas Salerno Capitale, gdy Renato Prunas zgromadził na pierwszym piętrze włoskich dyplomatów.

Pałac zbudowano dla bogatego przedsiębiorcy i odzwierciedla gusta lokalnej elity epoki. Pokazuje, jak żyła zamożna klasa i co ceniła w swoich domach.

Palazzo Barone stoi przy Via Benedetto Croce, przy wzniesionej drodze prowadzącej do Vietri sul Mare, powyżej portu w Salerno. Budynek jest prywatną rezydencją, a wnętrza nie są udostępniane zwiedzającym; ogląda się go z ulicy. Teren jest pochyły: dolne kondygnacje przylegają do ulicy, a taras i wyższe piętra są cofnięte.

Budynek został zaprojektowany przez dwóch lokalnych inżynierów i wykazuje wybory konstrukcyjne typowe dla struktur w tamtym regionie. Połączenie stylu i położenia czyni go szczególnym przykładem włoskiej architektury z tamtego okresu.