Oratorio di San Protaso, Oratorium religijne w dzielnicy Lorenteggio, Mediolan, Włochy

Oratorio di San Protaso to niewielka kaplica w stylu romańsko-lombardzkim, położona na pasie dzielącym jezdnie via Lorenteggio, o prostokątnym rzucie i dwuspadowej fasadzie. Wejście tworzą drewniane drzwi z nadprożem i okrągłe okno nad nimi, a trzy ostrołukowe otwory w ścianach bocznych oświetlają wnętrze z drewnianym stropem kasetonowym.

Oratorium zbudowano około roku 1000 poza murami Mediolanu, na przedmieściu Lorenteggio, jako miejsce kultu dla okolicznych chłopów. Należało do bazyliki San Vittore al Corpo, która zapewniała kapłana. Mediolańska legenda mówi, że Fryderyk Barbarossa modlił się tu po oblężeniu w latach 1161–62 i oszczędził budowlę. W latach pięćdziesiątych protest mieszkańców uratował ją przed rozbiórką przy poszerzaniu via Lorenteggio.

Miejscowi nazywają ją Gesetta di Lusert, „kościółkiem jaszczurek” – przydomek z lat pięćdziesiątych, gdy opuszczony budynek zamieszkiwało wiele jaszczurek. Autor tekstów Piero Mazzarella poświęcił jej piosenkę, a malarze uwieczniali ją, gdy stała jeszcze wśród pól.

Kaplica jest dostępna podczas festiwalu Festa del Lorenteggio, który odbywa się w pierwszą niedzielę maja i ostatnią niedzielę listopada. Zaplanuj wizytę wokół tych dat, aby móc zobaczyć wnętrze.

Dziś struktura znajduje się na pasie dzielącym główną drogę, zachowana dzięki protestom społeczności przeciwko wyburzeniu w latach 1950. Jego niezwykła lokalizacja pokazuje, jak zdeterminowani byli mieszkańcy, aby je uratować.