Oratory of San Nicola da Tolentino, Kaplica renesansowa w Vicenzy, Włochy

Oratorium to struktura renesansowa z fasadą wyposażoną w cztery pilastry korynckie. Wewnątrz znajdują się obrazy z XVI i XVII wieku oraz rzeźby, które dekorują ściany przestrzeni.

Czcigodne bractwo San Nicola da Tolentino, które od połowy XV wieku miało ołtarz w sąsiednim kościele San Michele degli Agostiniani, rozpoczęło budowę oratorium w 1505 roku. W latach 1634–1654 budynek wydłużono i podwyższono, a boczne okna przebudowano, by lepiej oświetlały obrazy. Fasada, przypisywana Carlo Bottironowi, została ukończona w 1678 roku; wyposażenie wnętrza pochodzi do około 1680 roku. Restaurowane w 1946 roku i w pierwszej dekadzie lat 2000.

Nazwa nawiązuje do świętego Mikołaja z Tolentino, któremu ta kaplica jest poświęcona. Odwiedzający mogą zobaczyć, jak ściany są wypełnione obrazami przedstawiającymi jego życie i przypisywane mu cuda.

Wnętrze to wąska prostokątna sala, którą przemierza się w kilku krokach od wejścia do ołtarza; obrazy wiszą w dwóch poziomych pasach jeden nad drugim. Górne okna boczne oświetlają malowidła na przeciwległej ścianie, a dolne partie pozostają w półcieniu. Fasadę wieńczy trójkątny tympanon z ośmioramienną gwiazdą pośrodku.

Jedenaście płócien sufitowych Giulia Carpioniego (1677-1678) ujęto w stiukowe ramy Rinalda Viseta. Centralna owalna scena ukazuje zmarłego świętego Mikołaja wstępującego do nieba; wokół wiszą alegorie, m.in. Wstrzemięźliwość: człowiek z zawiązanymi oczami trzyma kartusz „Pauca vescor” („mało mi wystarcza”) i odrzuca jedzenie oraz napój.