Museo Biscari, Muzeum archeologiczne w centrum Katanii, Włochy

Museo Biscari było zbiorem naturalia i artificialia zgromadzonym przez Ignazia Paternò Castello, piątego księcia Biscari, w specjalnie zbudowanym skrzydle Palazzo Biscari w dzielnicy Civita w Katanii. Dwie przyległe galerie, na południe i wschód od pałacu, wzniesiono w latach 1752–1757; w 1776 muzeum liczyło dziesięć sal, trzy galerie i odkryte atrium, a dwa wewnętrzne dziedzińce mieściły marmury i posągi. Kolekcję przeniesiono do Castello Ursino w 1927 roku.

Ignazio Paternò Castello, piąty książę Biscari, kazał w latach 1752–1757 zbudować na południe i wschód od rodzinnego pałacu dwie galerie dla swoich zbiorów naturalia i artificialia; muzeum uroczyście otwarto w maju 1758 roku. W 1927 roku kolekcję przeniesiono do Castello Ursino, gdzie jest w większości przechowywana i pokazywana.

Nazwa pochodzi od Ignazia Paternò Castello, piątego księcia Biscari, który założył kolekcję i od 1756 roku umieścił ją w dwóch galeriach zbudowanych dla niej na południe i wschód od pałacu. Medal wybity na inaugurację w 1758 roku głosił jej cel: pożytek publiczny, chwała ojczyzny i wygoda uczonych.

Museo Biscari nie istnieje już jako muzeum: jego zbiory przeniesiono w 1927 roku do Castello Ursino, gdzie przechowywana i eksponowana jest większość oryginalnych obiektów. Pomieszczenia, które zajmowało, są częścią Palazzo Biscari w dzielnicy Civita, prywatnej rezydencji dostępnej tylko po uzgodnieniu.

Medal wybity na inaugurację głosił po łacinie misję muzeum: PUBLICAE UTILITATI, PATRIAE DECORI, STUDIOSORUM COMMODO — dla pożytku publicznego, chwały ojczyzny i wygody uczonych. Książę otrzymał opiekę nad znaleziskami z teatru w Katanii pod warunkiem wystawienia ich w muzeum.