Monte Pollino, Wapienny szczyt w Parku Narodowym Pollino, Włochy.

Monte Pollino to zaokrąglony szczyt południowych Apeninów w masywie Pollino, wznoszący się na 2 248 m i drugi pod względem wysokości po Serra Dolcedorme. Jego północne zbocza pokrywały dwa lodowce w czasie zlodowacenia Würm, które pozostawiły osady morenowe i duże głazy narzutowe na równinach Pollino i Acquafredda, między 1 800 a 2 000 m. Płat śnieżny utrzymuje się sezonowo tuż na południe od szczytu, na 2 225 m, przy starej dolinie krasowej.

Obecny profil Monte Pollino ukształtowały dwa lodowce schodzące w dół północnego zbocza, rozdzielone wschodnią ostrogą, podczas ostatniego zlodowacenia Würm. Ich wycofanie pozostawiło osady morenowe i wielkie głazy narzutowe na równinach Pollino i Acquafredda, na wysokości 1800–2000 m. 9 października 2010 roku przy śnieżniku na 2225 m, tuż na południe od szczytu obok dawnej doliny krasowej, zamontowano czujnik temperatury do monitorowania mikroklimatu.

Monte Pollino nadaje nazwę całemu masywowi i parkowi narodowemu, w którego środku się wznosi, i należy do geositów Pollino Geopark. Jego profil wciąż ukazuje działanie dwóch lodowców, które w czasie ostatniego zlodowacenia Würm schodziły po północnym zboczu, pozostawiając osady morenowe i wielkie głazy narzutowe na równinach Pollino i Acquafredda na wysokości 1800–2000 m.

Odwiedzający powinni przybyć przygotowani z odpowiednim sprzętem i warstwami ubrań, ponieważ pogoda na wysokości zmienia się szybko. Najlepszy sezon do wędrówki to od maja do października, gdy warunki są najbardziej stabilne.

Obszar jest domem dla rzadkich lasów sosnowych boszniackich, które występują w zaledwie kilku miejscach w Europie i prosperują w trudnych warunkach. Te drzewa są zaskakującym odkryciem dla wielu odwiedzających, którzy eksplorują szlaki.