Monte Orfano, Samotna góra w Franciacorta, Brescia, Włochy

Monte Orfano jest izolowaną górą w regionie wininiczym Franciacorta koło Bresci, która wznosi się 452 metry nad otaczające równiny Doliny Padu. Jego gęsto porośnięte zbocza tworzą wyraźny kontrast z płaskim krajobrazem wokół niego.

Monte Orfano był zamieszkany już w neolicie: na szczycie znaleziono pozostałości umocnień, a przy kościele San Michele liczne ułamki czarnej ceramiki. Etruskowie zbudowali twierdzę na zachodnim grzbiecie przy San Giacomo, służącą za bazę sił stacjonujących w Coccaglio; w V wieku p.n.e. Cenomanowie dodali wały z kamienia i drewna. Rzymianie przebudowali te umocnienia i wznieśli wieżę obserwacyjną, której podstawa przetrwała, a Longobardowie pozostawili kościół San Michele. Nazwa jest poświadczona od 795 roku.

Nazwa Monte Orfano jest poświadczona od 795 roku; jedni wywodzą ją z odosobnienia wzniesienia, inni ze starego określenia zalesionego wzgórza. Winorośl pojawiła się tu w czasach rzymskich, a pierwsze tarasy powstały w XV wieku. Kościół San Michele, ślad longobardzki, pozostaje najbardziej znanym punktem góry.

Kilka oznaczonych szlaków pieszych o różnych stopniach trudności łączy różne punkty dostępu wokół góry. Odwiedzenie w cieplejszych miesiącach ułatwia orientację na szlakach.

Ten zlepieniec to jedyny morski zespół skalny od oligocenu do wczesnego miocenu w Lombardii, datowany mikroskamieniałościami i nielicznymi makroskamieniałościami wskazującymi środowisko przybrzeżne. Materiał pochodzi głównie z basenu Sebino, choć część mogła przynieść boczna odnoga rzeki z dolnej doliny Trompia.