Tomb of Leonardo Bruni, Renesansowy grobowiec w Bazylice Santa Croce, Florencja, Włochy.

Grobowiec Leonardo Bruniego to marmurowy monument ścienny w bazylice Santa Croce, o wymiarach 715 na 316,2 cm. Nad podstawą rzeźbioną w tańczące putta i lwią głowę wznosi się klasyczny sarkofag na lwich łapach, z łacińską inskrypcją podtrzymywaną przez dwa skrzydlate zwycięstwa. Katafalk podtrzymywany przez orły dźwiga leżącą statuę Bruniego, w wieńcu laurowym i z jego Historią Florencji.

Marmurowy nagrobek datowany jest na 1450 rok i wykonał go Bernardo Rossellino, być może z bratem Antonio. Zamówienie jest niepewne: Arezzo, rodzinne miasto Bruniego, wysłało dwóch obywateli, by negocjowali z jego synem budowę posągu, lecz większość badaczy sądzi, że zleciła go florencka Signoria. Księga rachunków Rossellina odnotowuje w 1457 roku sto lirów należnych od Cosima de' Medici. Testament Bruniego przewidywał skromną marmurową płytę z samym imieniem.

Grobowiec łączy elementy projektu rzymskiego z technikami rzeźbiarskimi renesansu, przedstawiając aniołów, girlandy i putti w całej dekoracji. Te ozdobne detale wyrażają humanistyczną cześć wobec wielkiego uczonego.

Ten monument funeralny znajduje się w nawie głównej Bazyliki Santa Croce i odwraca się wprost na podobny grobowiec poświęcony Carlo Marsuppiniemu. Odwiedzający mogą go łatwo zlokalizować podczas wizyty w kościele, ponieważ wyróżnia się on między wewnętrznymi kolumnami.

Łacińska inskrypcja kapitałą rzymską na sarkofagu jest podtrzymywana przez dwa skrzydlate zwycięstwa, odczytywane po chrześcijańsku jako anioły. Głowę Bruniego wieńczy laur, tak jak naprawdę uczynił Giannozzo Manetti podczas pogrzebu, a w dłoniach trzyma on egzemplarz swojej Historii Florencji. Madonnę w lunecie długo przypisywano Verrocchiowi z powodu pomyłki Vasariego.