Mount Bonifato, Szczyt góry w Alcamo, Włochy

Monte Bonifato to wzniesienie w głębi lądu nad zatoką Castellammare, między rzeką Freddo na zachodzie a Jato na wschodzie. Wznosi się na 825 metrów, ze stromymi południowymi ścianami i łagodniejszym północnym zboczem nad Alcamo. Droga gminna, Via per il monte Bonifato, pnie się wśród domów letniskowych do rezerwatu Bosco di Alcamo, którego sosny alepskie pochodzą z zalesień z lat trzydziestych.

Na szczycie od późnej epoki brązu stało ufortyfikowane miasto Longuro, zamieszkane przez Elymów, Rzymian i Bizantyjczyków i bronione murami z trzech stron. Dokument z 1182 r. nazywa to miejsce Bonifato od rzymskiego rycerza, który je posiadał; Fryderyk II nakazał jego wyludnienie w 1243 r., a Fryderyk III ponownie je zaludnił w 1333 r. Pod koniec XIV wieku rodzina Ventimiglia zbudowała na szczycie zamek z czterema wieżami.

Nazwa Bonifato pojawia się w dokumencie z 1182 roku dotyczącym nadań ziemskich i odnosi się do rzymskiego rycerza, który stał się właścicielem osady. Starożytne miasto na górze nazywało się Longuro, o czym wspomina Lykofron, a także Aereo i Longarico. Funtanazza, prostokątna budowla z filarami podtrzymującymi sklepienie kolebkowe, przypomina mauretańskie fontanny z wybrzeża północnoafrykańskiego; jedni uważają ją za zbiornik wody, inni za łaźnię termalną.

Wspinaczka wymaga umiarkowang sprawności fizycznej, ze ścieżkami przebiegającymi przez lasy sosnowe oferującymi zróżnicowany teren, szczególnie po stromszych stronach południowych. Weź wygodne buty trekkingowe i dużo wody, szczególnie w miesiącach letnich.

Funtanazza, wśród pozostałości starożytnego miasta, to prostokątna budowla z filarami podtrzymującymi sklepienie kolebkowe, porównywana w źródłach do mauretańskich fontann na północnych wybrzeżach Afryki. Jej funkcja jest sporna: jedni uważają ją za zbiornik wody, inni za zakład termalny.