Gonfolina, Przełom rzeczny w Lastra a Signa, Włochy

Gonfolina to grzbiet z piaskowca, który ścieśnia rzekę Arno w wąski przesmyk. Formacja ta odznacza naturalną granicę między dwiema sekcjami doliny i leży w miejscu, gdzie potok Ombrone wpływa do Arno.

Widoczna do dziś skała piaskowcowa Gonfolina dawniej tamowała Arno i według niektórych geologów tworzyła duże jezioro sięgające dzisiejszej Florencji, Prato i Pistoia. Współczesne badania przypisują osuszenie jeziora erozji i gromadzeniu się osadów, a nie ingerencji człowieka. Tradycja przekazana przez Antonio Ricciego w 1895 r. głosi, że Rzymianie rozbili skałę, aby spuścić jezioro. Epigraf na skale przytacza opis Leonarda da Vinci.

Skała nazywana jest w miejscowych opowieściach także „Skałą Wróżek” (Masso delle Fate). Współczesna epigrafika na masso cytuje opis Gonfoliny autorstwa Leonarda da Vinci jako starożytnej tamy zatrzymującej dwa duże jeziora. Nazwa Golfolina pochodzi od łacińskiego gulfus, od greckiego kolpos, „zatoka” lub „łono”.

Gonfolina leży przy drodze SS 67 na 64,5 kilometrze, między La Lisca i Brucianesi w gminie Lastra a Signa, tuż przed ujściem Ombrone do Arno. Przewężenie widać z drogi; obok wznosi się Masso della Gonfolina z nowożytną inskrypcją cytującą Leonarda da Vinci.

Nazwa pochodzi od starożytnych greckich słów opisujących zatokę lub hak, odzwierciedlających krzywiznę skały. Lokalna tradycja nazywa ją 'Kamieniem Wróżek' ze względu na jej niezwykły i urzekający kształt.