Gole di Celano, Naturalny kanion w Abruzzo, Włochy.

Gole di Celano to wąwóz między masywem Sirente a Monte Tino, wyżłobiony na przestrzeni ponad czterech kilometrów przez Rio La Foce, które przyjmuje Rio Santa Jona z Val d'Arano. Ściany osiągają w najgłębszym odcinku prawie 200 metrów, a wąwóz ma średnio 5-6 metrów szerokości i zwęża się do mniej niż trzech. Przy forra zachowały się resztki eremu San Marco ai Casaleni i klasztoru San Marco, niegdyś poświęconego Santa Maria Intra Fucem.

Mnisi założyli klasztor w ścianach wąwozu, który funkcjonował jako centrum duchowe do końca 14 wieku. Stopniowe porzucenie wspólnoty zakonnej pozwoliło strukturom stopniowo zjednoczyć się z otaczającą skałą, stając się pozostałościami archeologicznymi.

Toponim Fauces, znany w średniowieczu jako „gole delle Foci” lub „gole del Foce”, oznaczał ufortyfikowany ośrodek Rocca de Foce górujący nad okolicą, a także teren leśny i potok. Przy wąwozie zachowały się resztki eremu San Marco ai Casaleni oraz klasztoru San Marco, początkowo poświęconego Santa Maria Intra Fucem i strzeżonego przez celestynów do końca XIV wieku.

Dostęp do wąwozu rozpoczyna się z doliny i podąża szlakiem biegnącym przez zalesiony teren ze zmiennymi warunkami w zależności od pory roku. Właściwe obuwie jest niezbędne, ponieważ ścieżka zawiera mokre odcinki i nierówny teren.

Przeciętna szerokość wąwozu wynosi około 5–6 metrów, a najwęższe przejścia nie przekraczają trzech metrów, podczas gdy ściany w najgłębszym odcinku sięgają prawie 200 metrów. Przy sośninie niewielka zatoczka prowadzi do Fonte degli Innamorati, wodospadu położonego na wysokości 1029 m n.p.m.