Deer Cave, Jaskinia archeologiczna w pobliżu Otranto, Włochy

Grotta dei Cervi to nadmorska jaskinia krasowa na wybrzeżu Salento w Porto Badisco, około 8 km na południe od Otranto. Ma dwa wejścia i trzy korytarze po około 200 m, o łącznej długości ponad 1 500 m. Jej faliste, mlecznobiałe wapienne ściany pokrywa około 3 000 piktogramów z czarnego guana nietoperzy i czerwonej ochry, skupionych na 600 m w trzech galeriach.

Pięciu członków grupy speleologicznej „Pasquale de Laurentiis” z Maglie odkryło jaskinię 1 lutego 1970 roku i nazwało ją początkowo Antro di Enea, nawiązując do legendy o wylądowaniu Eneasza w Porto Badisco. Obecna nazwa pochodzi od pictogramów jeleni. Malowidła z guana nietoperzy i czerwonej ochry datuje się na lata 4000–3000 p.n.e.

Nazwa pochodzi od jeleni powtarzających się na malowidłach obok myśliwych, psów, koni, figur geometrycznych i symboli. Piktogramy wykonano guanem nietoperzy dla czerni i czerwoną ochrą, a guano zbierano wewnątrz samej jaskini. Najsłynniejszy obraz to tak zwany tańczący Bóg, odczytywany jako tańczący szaman lub czarownik.

Jaskinia jest zamknięta dla publiczności od niedługo po odkryciu, a wejście mają tylko upoważnieni pracownicy i badacze. Zwiedzający nie mogą wejść do korytarzy; skany 3D wykonane w 2005 i 2009 roku przez National Research Council Canada i Uniwersytet w Salento posłużyły do stworzenia wysokiej rozdzielczości wirtualnej wycieczki sprzedawanej na DVD. Stanowisko leży na zboczu małej doliny otwierającej się na Porto Badisco, około 8 km na południe od Otranto.

Najbardziej znanym piktogramem jest tzw. Tańczący Bóg, tańczący szaman namalowany guanem nietoperzy i czerwoną ochrą. Monografia Paola Graziosiego z 1980 r. pozostaje jedyną naukową dokumentacją wykonaną na miejscu, a Maria Laura Leone odczytuje powracające sceny jeleni i polowań jako mit stworzenia.