Ex centrale termica FIAT, Stanowisko archeologii przemysłowej w Novoli, Florencja, Włochy.

Ex centrale termica FIAT był jednym z budynków kompleksu FIAT wzniesionego w 1939 roku w Novoli, na czworokątnym obszarze 32 hektarów między via di Novoli, via Forlanini i viale Guidoni. Główny budynek produkcyjny zajmował 27 000 m² na prostokątnym planie, ze słupami żelbetowymi w siatce 20 × 20 m, wypełnieniem ceglanym i otynkowanymi powierzchniami. Elewacja główna była okładzina z szarych cegieł, które obramowywały duże przeszklone otwory; centralne hale napraw metalurgicznych i mechanicznych miały dach pilasty, a biura, stołówka, kuchnie i szatnie na drugim piętrze, wzdłuż obwodu, miały płaskie dachy asfaltowe.

Kompleks FIAT w Novoli zbudowano w latach 1938–1939 według projektu inżyniera Vittorio Bonadè Bottino, dyrektora służby budowlanej FIAT. Obejmował zakład produkcyjny, ciepłownię, składy i magazyny na czworokątnym terenie o powierzchni 32 hektarów, ograniczonym via di Novoli, via Forlanini i viale Guidoni. Zakład został rozebrany, a teren od początku XXI wieku przebudowano, wznosząc Pałac Sprawiedliwości, kampus nauk społecznych Uniwersytetu Florenckiego i park miejski.

Nazwa Novoli oznacza równinę na północny zachód od Florencji, gdzie FIAT zbudował kompleks na 32 hektarach ograniczonych via di Novoli, via Forlanini i viale Guidoni. Ogłoszona jako warsztat naprawy pojazdów, fabryka miała potem produkować silniki; dziś teren przekształca się w sąd, budynki uniwersyteckie i park.

Zakład zajmował czworobok o powierzchni 32 hektarów ograniczony via di Novoli, via Forlanini i viale Guidoni, sąsiadujący z dawnym terenem przemysłowym Carapelli. Kompleks wyburzono, więc elektrociepłowni nie można zwiedzać; obszar przecinają dziś tereny zielone i drogi z planu rewitalizacji. Warto wypatrzyć Palazzo di Giustizia projektu Leonarda Ricciego oraz kampus nauk społecznych Uniwersytetu Florenckiego wzniesione na tym terenie.

Kompleks z 1939 r. obejmował halę produkcyjną, elektrociepłownię, składy i magazyny. Główny budynek zajmował 27 000 m² na prostokątnym planie, ze słupami żelbetowymi w siatce 20 × 20 m i okładziną z szarej cegły otaczającą duże przeszklenia.