Castello Mediceo, Fort renesansowy w Sansepolcro, Włochy.

Castello Mediceo, zwany też Fortezza di Sansepolcro, to renesansowa fortyfikacja wbudowana w narożnik murów miejskich. Ma prawie kwadratowy plan z czterema sercowatymi bastionami narożnymi różnej wielkości; dolny mur przypisuje się Giulianowi da Sangallo, a górne partie powstały później.

Giuliano da Sangallo otrzymał zlecenie około 1500 roku od Dieci di Balia z Florencji, a prace rozpoczęto między końcem 1502 a początkiem 1503 roku. Włączył czternastowieczne ufortyfikowane borgo Malatestów wokół Rocca di Sant'Angelo, wzniesionej na rzymskiej wieży. Za Lotaryńczyków uzbrojenie przewieziono do Fortezza da Basso we Florencji; w 1754 twierdzę przekazano Francescowi Albertiemu, w 1842 przeszła do Collacchionich, a w 1904 stała się własnością prywatną.

Cztery bastiony narożne noszą nazwy Belvedere, Santa Maria, San Casciano i San Leo; Belvedere jest największy. Bastion San Leo przecina pionowo okrągły szyb, komin odprowadzający dym artylerii rozmieszczonej na jego kondygnacjach. W XIX wieku forteca stała się prywatnym gospodarstwem rolnym i z tego okresu pochodzi brama dla wozów.

Twierdza jest własnością prywatną, od 1916 roku należy do rodziny Tosi, i nie jest udostępniona jako publiczny zabytek; kwadratowy plan i cztery bastiony w kształcie serca widać z zewnątrz i na zdjęciach lotniczych. Wewnętrzny poziom posadzki leży ponad dwa metry nad zewnętrzną drogą, a fosa jest w dużej części zasypana.

Bastion San Leo kryje okrągły szyb przechodzący pionowo przez całą konstrukcję, komin odprowadzający dym artylerii rozmieszczonej na jego kondygnacjach; jego rozmiar wskazuje na działa dużego kalibru, zapewne ustawione po interwencji Sangalla. Trzecia brama, ukryta za uszkiem bastionu San Leo, miała most zwodzony i jest starsza od otaczającej ją fortyfikacji.