Eremo di Grottafucile, Średniowieczna pustelnia na Monte Revellone, Włochy.

Eremo di Grottafucile to osada monastyczna wybudowana w naturalnych jaskiniach z pojedynczymi celami, wspólnym dziedzińcem i studnią. Znajduje się na wysokości około 380 metrów na Monte Revellone i można do niej dotrzeć szlakami pieszymi przez park regionalny.

Silvestro Guzzolini, biskup Osimo w konflikcie ze swoją diecezją, usunął się w 1227 roku do groty na Monte Revellone podarowanej przez Corrado di Rovellone. Dołączyli do niego naśladowcy, a w 1228 roku papież Grzegorz IX wysłał dwóch dominikanów, by nakłonić go do przyłączenia się do benedyktynów. Około 1231 roku, gdy wspólnota rosła, Silvestro przeniósł się do Montefano i rozpoczął mały gotycki kościół Santa Maria a Grottafucile, a erem w 1265 roku rozbudowano w klasztor.

Miejsce pokazuje wybór pustelniczego życia religijnego, gdzie mnisi celowo się izolowali w naturze. Przekształcone jaskinie ujawniają, jak monasterium dostosowało przestrzeń naturalną dla modlitwy i kontemplacji.

Załóż solidne buty trekkingowe i weź ze sobą dużo wody, ponieważ ścieżki do jaskiń przechodzą przez nierówny teren górski. Warto sprawdzić znaki szlaków i miejsca parkingowe przed wizytą, ponieważ dostęp całkowicie zależy od spaceru.

Wizyta Filippo Bigioliego w 1844 roku pozostawiła pisemną relację o stanie eremu. Kamieniołom otwarty u podnóża eremu, a później tunel Gola della Rossa, zagroziły jego stabilności, aż w latach 70. XX wieku ministerstwo wstrzymało prace, by chronić resztki.