Forte Urbano, Fortyfikacja wojskowa w Castelfranco Emilia, Włochy

Forte Urbano to gwiaździsta fortyfikacja na końcu Via Forte Urbano, w zachodniej części Castelfranco Emilia. Mury wewnętrzne otacza szeroka fosa, a cztery bastiony mają wieżyczki; największa szerokość zewnętrzna wynosi 900 metrów. Wejście prowadziło przez wielką bramę z trzema mostami zwodzonymi. Model bastionowego planu przechowywany jest w Museo di Palazzo Poggi.

Papież Urban VIII zlecił budowę twierdzy w 1626 r. dla obrony granic Państwa Kościelnego; prace rozpoczęto w sierpniu 1628 r. pod kierunkiem inżyniera Giulio Burattiego z Senigallii i w 1634 r. były niemal ukończone. W 1630 r. rozebrano mury Castelfranco Emilia, by odzyskać materiał. Wiosną 1805 r., po aneksji do Królestwa Włoch, fort rozbrojono, rozebrano bastiony i południowe dzieła zewnętrzne, by przywrócić prosty przebieg Via Aemilia, i zamieniono go w więzienie.

Twierdza została zamówiona przez papieża Urbana VIII, od którego pochodzi jej nazwa. Wcześniej, między V a pierwszą połową IV wieku p.n.e., znajdowała się tu osada etrusko-celtycka, a jej znaleziska przechowuje Museo civico archeologico Anton Celeste Simonini w Castelfranco Emilia.

Fort najłatwiej dostępny z miasta Castelfranco Emilia, ponieważ znajduje się na skraju osady. Odwiedzający powinni nosić wygodne buty, ponieważ eksploracja czterech bastionów i patio wymaga znacznego spaceru.

Na terenie fortu między V a pierwszą połową IV wieku p.n.e. istniała osada etrusko-celtycka, a jej znaleziska przechowuje Museo civico archeologico Anton Celeste Simonini. Model planu bastionowego znajduje się w Museo di Palazzo Poggi w Bolonii.