Santuario Madonna di Lourdes, Sanktuarium religijne w Weronie, Włochy

Santuario Madonna di Lourdes stoi na miejscu Forte San Leonardo, austriackiej fortyfikacji rozpoczętej w 1838 roku pod kierunkiem generała majora Franza von Scholla na najwyższym wzgórzu nad Weroną, obok romańskiego kościoła San Leonardo. Okrągły, dwukondygnacyjny kazamatowy redut został podwyższony i nakryty ściętą stożkową kopułą na wysokim bębnie; zachowały się blanki głównego frontu i mur przeciwskarpy z wielokątnych bloków tufu.

Sanktuarium zostało zbudowane w 1958 roku, zastępując wcześniejszą budowlę uszkodzoną podczas II wojny światowej. Jedynym elementem, który przetrwał z pierwotnego miejsca, jest posąg Niepokalanej autorstwa rzeźbiarza Ugo Zannoniego.

Sanktuarium zajmuje miejsce austriackiego fortu San Leonardo, wzniesionego w 1838 roku pod kierunkiem generała majora Franza von Scholla. Okrągły reduit fortu podwyższono i nakryto stożkową kopułą na wysokim bębnie, dzięki czemu kościół jest dziś najwyższą budowlą na wzgórzu nad Avesą. Obok stoi romański kościółek San Leonardo.

Sanktuarium zajmuje najwyższe wzniesienie na północny zachód od Werony, obok romańskiego kościółka San Leonardo nad doliną Avesa. Dojście pieszo lub drogą prowadzącą pod górę; sucha fosa i mur przeciwskarpy dawnego austriackiego fortu nadal kształtują teren wokół kościoła.

Sanktuarium zostało zbudowane bezpośrednio na ruinach dawnego austriackiego Fortu San Leonardo, który służył jako militarna twierdza z widokiem na miasto. Taras przed wejściem oferuje ten sam otwarty widok na dachy Werony, który mieli niegdyś żołnierze garnizonu.