Forte Pramand, Fort wojskowy w Salbertrand, Włochy

Forte Pramand wznosi się na szczycie Monte Pramand nad Pont Ventoux, w gminie Salbertrand. To prostokątny betonowy budynek o dwóch kondygnacjach, górna nieco mniejsza od dolnej, otoczony od strony chronionej galerią z pomieszczeniami technicznymi, magazynami, agregatem prądotwórczym i zapasem paliwa. Parter mieścił kuchnie, skład żywności i trzy sale sypialne; piętro ma korytarz z czterema stanowiskami dział i szybami dla armat 149/35 A., każda pod stalową kopułą grubszą niż 15 cm, obracającą się na kulach.

Forte Pramand oddano do użytku w 1905 roku jako ostatni fort zbudowany w kotlinie Bardonecchii, dostępny przez drogę wojskową Fenil-Pramand-Föens-Jafferau. Jego cztery działa 149/35 A. pozostały podczas I wojny światowej w kopułowych studniach na dachu zamiast zostać wysłane na front wschodni. Po klęsce Włoch w 1945 roku, w odległości mniejszej niż 20 km od granicy francuskiej, fort rozbrojono i częściowo wysadzono na mocy artykułu 47 traktatu pokojowego.

Forte Pramand był ostatnim fortem zbudowanym w kotlinie Bardonecchii i wszedł do służby w 1905 r. Jego cztery działa 149/35 A. stały w studniach na dachu, pod stalowymi kopułami grubszymi niż 15 cm, osadzonymi na kulach i obracalnymi o 360°. W przeciwieństwie do sąsiednich fortów dział nie wywieziono podczas I wojny światowej. Korytarz podziemny o długości około 150 m z szyną łączył fort z prochownią.

Dostęp odbywa się poprzez górskie szlaki oznaczone przez lokalne centra informacji i przechodzące dla dobrze wyposażonych turystów. Warunki szlaków się zmieniają w zależności od sezonu, dlatego warto sprawdzić bieżące warunki przed wizytą.

Podziemny korytarz o długości około 150 metrów, z szyną do szybkiego transportu pocisków, łączył fort z prochownią położoną dalej i niżej na zboczu góry, aż do pomieszczeń ładowania na końcu tunelu. Prochownia składała się z 3 podziemnych pomieszczeń z balistytem i czarnym prochem.