Duomo, Kościół neoklasycystyczny w Mestre, Włochy.

Duomo di San Lorenzo, na południowo-zachodnim skraju piazza Ferretto naprzeciw wieży zegarowej, ma dwukondygnacyjną neoklasyczną fasadę. Cztery późnoszesnastowieczne posągi Ewangelistów dłuta Agostina Rubiniego stoją w niszach, a pięć posągów Giacoma Gabardiego wieńczy budowlę (1804-1805). Wnętrze jest jednonawowe na planie krzyża łacińskiego, z obrazem ołtarzowym Pozzoserrato z 1593 roku.

Pierwszy kościół pochodzi z wczesnego średniowiecza; po raz pierwszy wzmiankowany jest w bulli papieża Eugeniusza III z 1152 roku. Po przejściu Mestre pod panowanie Wenecji w 1337 roku zniszczony budynek odbudowano od 1388 roku i konsekrowano w 1515 roku. Obecny kościół został odbudowany w latach 1781–1805 według projektu Bernardina Maccaruzziego z powodu wzrostu liczby ludności, a w 1996 roku przeszedł ostatnią pełną renowację.

Parafia należała do diecezji Treviso do 1927 roku, kiedy przeszła pod patriarchat Wenecji. Brązowe kwatery portalu głównego wykonał Gianni Aricò, autor także fontanny na pobliskiej via Piave. Nazwa San Lorenzo upamiętnia męczennika Wawrzyńca, którego święto 10 sierpnia obchodzono w tym miejscu.

Kościół jest łatwy do znalezienia w centrum Mestre i przyjmuje odwiedzających w regularnych godzinach nabożeństw i wizyt indywidualnych. Warto szanować to miejsce podczas mszy i pamiętać, że funkcjonuje jako aktywne miejsce kultu.

Cztery posągi ewangelistów w niszach fasady to późnoszesnastowieczne dzieła Agostina Rubiniego, ucznia Vittorii, a pięć figur na szczycie wyrzeźbił Giacomo Gabardi w latach 1804-1805. Brązowe płyciny portalu wykonał Gianni Aricò, autor także fontanny na pobliskiej via Piave.