Klasztor św. Franciszka w Fiesole we Włoszech, Średniowieczny klasztor i kościół w Fiesole, Włochy

Klasztor San Francesco to klasztor franciszkański przy via San Francesco, na zachodnim skraju historycznego centrum Fiesole. Kościół, przebudowany w stylu neogotyckim przez Giuseppe Castellucciego w latach 1905-1906, ma szczytową fasadę z bloków kamiennych, rozetę i wysunięty portal z freskiem św. Franciszka. Wnętrze to jedna nawa pod ostrołukowym sklepieniem kolebkowym, podzielona na cztery przęsła z czterema ołtarzami bocznymi; po prawej znajduje się klasztor, którego wejściem jest malowany łuk, otoczony trzema wirydarzami.

Na miejscu, nad etruską akropolą Fiesole, stał zamek zniszczony przez Florencję w 1125 r. Augustianki zbudowały tam dom zakonny od 1225 r. i opuściły go w 1352 r. W 1399 r. przybyli franciszkanie; z bratem Giovannim da Stroncone i funduszami Guida del Palagio założyli klasztor, w pełni przejmując go w 1407 r. Bernardyn ze Sieny był gwardianem w 1418 r. Skasowany w 1810 r., otwarto go ponownie w 1870 r.

Kościół klasztorny przechowuje quattrocentowy fresk ze św. Franciszkiem w lunecie wysuniętego portyku oraz terakotową Madonnę z Dzieciątkiem Primo Agliettiego z 1907 r. na lewym portalu bocznym, wzorowaną na dziełach Giovanniego Pisano. Wnętrze kryje późnośredniowieczny Zaślubiny mistyczne św. Katarzyny Cenniego di Francesco i Dysputę o Niepokalanym Poczęciu Piera di Cosimo, zwaną Pala di Fiesole.

Klasztor leży na zachodnim skraju historycznego centrum Fiesole, przy via San Francesco, niedaleko katedry San Romolo i dawnego kościoła Sant'Alessandro. Wejście do klasztoru wychodzi na plac i prowadzi przez freskowany łuk; drzwi kościoła są w fasadzie. Największy wirydarz otacza czterostronny portyk ze sklepieniem krzyżowym.

Biblioteka przechowuje rzadki zbiór dzieł patrystycznych, który przyciąga badaczy z całych Włoch zajmujących się pismami wczesnochrześcijańskimi. Teksty te są trudne do znalezienia w innych miejscach, co sprawia, że klasztor jest nieoczekiwanym celem dla badań teologicznych.