Convento del Carmine, Klasztor karmelitów w Marsali, Włochy

Convento del Carmine to karmelitański zespół w Marsali złożony z kościoła, klasztoru i wieży dzwonowej. Wieża w osiemnastowiecznej postaci ma plan ośmioboku i mieści kamienne schody kręcone. Wejście do kościoła poprzedza portyk o trzech arkadach, szerszej środkowej, na kolumnach z wapienia, z renesansowymi oknami powyżej.

Bracia karmelici przybyli prawdopodobnie na zachodnią Sycylię w 1224 roku, a od 1315 roku wznieśli poza murami kościół i klasztor, cel pielgrzymek ku czci Madonny z Trapani dłuta Nino Pisano. W 1490 roku prowincjał Ludovico Petrulla kupił dzwonnicę i sąsiednie domy, by powiększyć zespół; kościół odnowiono po tej dacie, a wieża przybrała osiemnastowieczną formę i została odrestaurowana w 1684 roku.

Kościół zwany jest też dell'Annunziata, od odnowionej po 1490 roku świątyni karmelitów: starszy kościół stał się jej zakrystią, a sąsiednie domy zamieniono na kaplice. Rodzina Petrulla urządziła sobie grobowiec w kaplicy świętego Onufrego, a kaplica Grignanich mieściła Madonnę del Popolo Domenica Gaginiego z 1490 roku, dziś w katedrze w Marsali.

Kompleks stoi przy Piazza del Carmine, prawie prostokątnym poszerzeniu ulicy dawnego układu Lilibeo, w dzielnicy Annunziata w zachodniej części Marsali. Dzwonnica jest oddzielona od kościoła i klasztoru, co w zachodniej Sycylii należy do rzadkości. Przy tym samym placu wznosi się barokowy Palazzo Grignani.

Ośmioboczną dzwonnicę długo uważano za jedną ze strażnic Lilibeo, lecz nowsze badania umieściły mury punickie znacznie dalej na południe, wykluczając ponowne użycie budowli punicko-rzymskiej. Jej kamienne schody kręcone drżały tak mocno, gdy dzwon bił „a mortorio”, że przerażały osoby znajdujące się w środku.