Conca di Viarenna, Śluza żeglugowa w Mediolanie, Włochy
Conca di Viarenna to osuszona śluza żeglugowa przy Via Conca del Naviglio, zbudowana przez Veneranda Fabbrica del Duomo w latach 1551–1558 w miejsce śluzy z 1438 roku, rozebranej podczas budowy hiszpańskich murów Mediolanu. Pokonywała różnicę poziomów około dwóch metrów między Cerchia dei Navigli a Darsena di Porta Ticinese wzdłuż Naviglio Vallone. Na jednym końcu stoi marmurowa edykuła z dekretem książęcym z 1497 roku zwalniającym z opłat barki przeznaczone dla katedry.
Zbudowana między 1551 a 1558 przez warsztaty nadzorujące Katedrę Mediolańską, ta śluza zastąpiła wcześniejszą strukturę z 1439. Budowa miała miejsce podczas panowania hiszpańskiego, gdy miasto wzmacniało swoje umocnienia.
Na jednym końcu suchej śluzy ustawiono kapliczkę, pierwotnie znajdującą się z boku, z dekretem książęcym z 1497 r. wyrytym na płycie z marmuru z Candogli. Zwolniono nim z opłat barki wiozące materiały na Duomo, używając formuły AUF, Ad Usum Fabricae, od której pochodzi włoskie powiedzenie „a uffa” lub „a ufo”, czyli „za darmo”. Powyżej znajduje się dzielony herb Ludovica il Moro i Beatrice d'Este, ten sam, który widnieje nad Ostatnią Wieczerzą Leonarda.
Śluza stoi w izolacji od swojego pierwotnego systemu kanałów, ponieważ kanały zostały pokryte asfaltem w latach 1930. Możesz łatwo dotrzeć pieszo i odwiedzić ją podczas spaceru po mieście.
Dekret książęcy z 1497 r. zwalniający łodzie katedralne z opłat jest wyryty na płycie z marmuru z Candoglii w kapliczce na jednym końcu śluzy. Formuła AUF, od Ad usum fabricae, dała w dialekcie mediolańskim powiedzenie „a uffa” lub „a ufo”, czyli za darmo.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 247 współtwórców z całego świata.