Collegiata di San Martino, Kościół kolegiacki w Cerreto Sannita, Włochy.

Collegiata di San Martino to duża kościół parafialny w Cerreto Sannita z szeroką fasadą i uderzającą schodami zewnętrznymi, które dzielą się na cztery kierunki. Układ rozciąga się na setki metrów kwadratowych i tworzy przestronną wnętrze ze wysokimi murami.

Po raz pierwszy poświadczona w dyplomie z 22 kwietnia 972 przechowywanym w muzeum Sannio w Benewencie, San Martino była jedną z sześciu parafii starożytnego Cerreto. 22 lutego 1544 biskup Alberico Giaquinto wraz z hrabią Diomede III Carafą i universitas podniósł ją do godności kolegiaty z jedenastoma kanonikami i archiprezbiterem, znosząc pozostałe pięć parafii. Zburzona przez trzęsienie ziemi 5 czerwca 1688 została odbudowana w centrum nowego układu urbanistycznego hrabiego Marzio Carafy i jego brata Marino.

Wnętrze zawiera malarstwo z XVIII wieku, rzeźby drewniane i ołtarze z polychromnego marmuru, które wypełniają przestrzeń sztuką religijną. Te dzieła odzwierciedlają znaczenie, które społeczność przypisywała tej kościołowi na przestrzeni wieków.

Dostęp odbywa się przez charakterystyczne schody zewnętrzne, które oferują wiele ścieżek do wejścia. Wnętrze jest przestronne i łatwe do pokonania, z dobrym oświetleniem w głównych obszarach.

Kościół zajmuje 2 000 m² powierzchni i ma 58,5 m długości, 32,4 m szerokości oraz 25 m wysokości, co czyni go największym kościołem diecezji Cerreto Sannita-Telese-Sant'Agata de' Goti. Wnętrze kryje XVIII-wieczne obrazy, drewniane rzeźby, stare cerretese posadzki ceramiczne i XIX-wieczne organy w barokowej obudowie.