San Salvaro, Kościół romański w Legnago, Włochy.

San Salvaro to romański kościół z trzema nawami i trzema absydami, dziś otoczony zabudową osady San Pietro di Legnago. W krypcie, najstarszej części, zachowano wtórnie użyte kapitele korynckie pochodzenia rzymskiego i longobardzkiego. Na północnej ścianie kamienna inskrypcja upamiętnia fundację z 1117 roku.

Budynek pochodzi z 1117 roku i powstał z rozkazu hrabiny Matyldy z Canossy; potwierdzają to styl, materiały i kamienna inskrypcja na północnej ścianie. Krypta jest starsza: według badań Renato Sandriniego odtwarza kościół z VI wieku wzniesiony na pogańskiej świątyni. W XIX wieku kościołowi groziła rozbiórka, zanim skarb państwa przekazał go lokalnej społeczności.

Fresk w absydzie przedstawiający Przemienienie jest dziełem Luigiego del Pozzo, po bokach widnieje Zwiastowanie z archaniołem Gabrielem po lewej i Marią po prawej; w niemal zniszczonym tympanonie widać Boga Ojca. W krypcie Madonna dei flagellanti została namalowana przez Charlie i Barbarę Lovato i poświęcona przez biskupa Werony Giuseppe Carraro we wrześniu 2001, zastępując wcześniejszy fresk zniszczony podczas renowacji w 1902 roku.

Kościół stoi w centrum przysiółka San Pietro di Legnago, dziś otoczonego zabudową, i dociera się do niego pieszo ulicami wsi, nie drogami polnymi. Krypta, najstarsza część, została zasypana w okresie baroku i stała się niedostępna przez dwa boczne ciągi schodów prowadzące z kościoła parafialnego do prezbiterium; proboszcz Giuseppe Trecca odsłonił ją podczas prac rozpoczętych w 1902 r. Warto wypatrzyć ślady dużych okien, które kazał zamurować, wciąż widoczne w murach.

W krypcie znajdują się kapitele korynckie pochodzące z rzymskich budowli, a w murach użyto też materiału longobardzkiego. Datowanie na 1117 rok opiera się na kamiennej inskrypcji na ścianie północnej, widocznej z zewnątrz.