Chiesa di San Rocco, Kościół rzymskokatolicki w Miasino, Włochy

Chiesa di San Rocco to kościół parafialny Miasino, długi na 45 metrów i szeroki na około 27 metrów w miejscu skrzyżowania naw, jeden z największych w rejonie Novary. Klasycyzująca fasada przez stulecia pozostawała niedokończona i została ukończona dopiero w 1933 roku przez architekta Carlo Nigrę. Wnętrze kryje XVII-wieczne kaplice, stiuki i złocenia oraz barokowy ołtarz główny z wielobarwnych marmurów i cyzelowanych brązów.

Romański kościół w tym miejscu został odbudowany od 1627 roku według projektu mediolańskiego architekta Francesco Marii Richiniego i konsekrowany 12 lipca 1648 roku przez biskupa Novary Antonio Torniellego. Prace rozpoczęły się krótko przed zarazą 1630 roku, podczas której pobliskie oratorium San Carlo służyło jako lazaret. Klasycystyczna fasada pozostawała przez stulecia nieukończona i została dokończona dopiero w 1933 roku przez Carlo Nigrę.

Kościół jest poświęcony św. Rochowi z Montpellier, wzywanemu przeciwko dżumie, która cyklicznie nawiedzała okolicę. W oratorium San Carlo tuż za wsią podczas epidemii w 1630 r. urządzono lazaret; to oratorium przedstawiono na jednym z dużych płócien w kościele. Kaplice wyposażyły znaczące rodziny Miasino, takie jak Martelli.

Kościół znajduje się w Miasino, w prowincji i diecezji Novara, i należy do największych świątyń w regionie Novarese: ma 45 metrów długości i około 27 metrów szerokości w miejscu skrzyżowania naw. Fasada pozostawała nieukończona przez stulecia i została dokończona dopiero w 1933 roku przez architekta Carlo Nigrę. Od października 1997 roku opiekują się nim kanonicy regularni premonstratensi, a renowacje obrazów i elementów architektury trwają.

Fasada kościoła pozostawała nieukończona przez stulecia i została dokończona dopiero w 1933 roku przez Carla Nigrę, architekta związanego z Miasino. Wnętrze zdobi wielkie płótno Stefano Marii Legnaniego, zwanego il Legnanino, przedstawiające cud Wesela w Kanie.