San Rocco, Budynek kościelny w Bagolino, Włochy.

San Rocco to budynek kościoła w Bagolino położony na wysokości około 950 metrów z główną nawą z odsłoniętymi wiązaniami dachowymi i prezbiterium z ozdobnymi ścianami. Plan podzielony jest na dwa odrębne obszary, przy czym freski szczególnie podkreślają sekcję tylną.

San Rocco wzniesiono zaraz po zarazie z 1478 roku, na miejscu zajmowanym zapewne od czasów rzymskich przez starsze miejsca kultu. W 1483 roku warsztat Da Cemmo, z Pasottem i jego synem Giovan Pietrem, otrzymał zlecenie na freski na łuku tęczowym i ścianach prezbiterium. Dzwonnica Cristoforo di Osten została ukończona w 1565 roku; w 1577 Magister Comino da Sabbio poszerzył nawę i dodał dwa przęsła, a w 1585 biskup Trydentu konsekrował kościół. Między końcem XIX a początkiem XX wieku do fasady dostawiono neogotycki przedsionek ze spiczastymi łukami.

Freski namalował Giovan Pietro da Cemmo w latach 1483–1486, podpisując się „Cemigena”; przez ponad trzy stulecia pozostawały ukryte, aż w 1956 roku odkryto je na nowo i po raz pierwszy poddano renowacji. Na łuku tęczowym widać Zwiastowanie, a na sklepieniu prezbiterium czterech Ewangelistów z symbolami tetramorfu i czterech Doktorów Kościoła.

Kościół znajduje się wśród kamiennych domów wsi i służy jako punkt orientacyjny dla odwiedzających zwiedzających górskie osadę. Dostęp odbywa się poprzez zwykłe lokalne trasy, a otaczająca zwarta zabudowa kształtuje doświadczenie wizyty.

Freski Giovan Pietro da Cemmo pozostawały ukryte przez ponad trzy stulecia i zostały odsłonięte oraz po raz pierwszy poddane konserwacji dopiero w 1956 roku; malarz podpisywał się imieniem „Cemigena”. Odnajdź dwanaście Sybilli na podłuczu, namalowanych zamiast zwyczajowych dziesięciu, by odpowiadały dwunastu prorokom mniejszym.