Waldensian Church of Livorno, Neogotycki kościół protestancki w Livorno, Włochy.

Kościół waldensyjski w Livorno to zwarta bryła na planie prostokąta przy via Verdi, obok starego cmentarza angielskiego. Elewacje od ulicy mają trzy duże portale ostrołukowe i trzy rzędy okien zamkniętych ostrymi łukami w stylu neogotyckim. Na parterze mieszczą się sale działalności kościoła i prostokątna sala modlitw oświetlona wysokimi ostrołukowymi oknami; wyższe kondygnacje zajmowały mieszkania pastorów.

Szkoccy prezbiterianie opuścili w 1845 roku anglikański kościół św. Jerzego i gromadzili się w sali przy via Castelli. Zbiórka otwarta przez pastora Roberta Waltera Stewarta sfinansowała świątynię obok cmentarza angielskiego, zaprojektowaną przez edynburskiego architekta Rumballa i wzniesioną przez miejscowych rzemieślników. Otwarto ją w 1849 roku; w 1911 roku kupił ją Kościół waldensyjski, obecny w Livorno od 1861 roku.

Wspólnota waldensyjska odprawia tu nabożeństwa od 1911 roku, kiedy kupiła budynek od prezbiterian, używających go do początku XX wieku. Ci założyli później kaplicę w Seamen's Institute, instytucie przeznaczonym dla anglosaskich marynarzy przybywających do portu w Livorno. Waldensi są obecni w Livorno od 1861 roku, z domem modlitwy urządzonym w pobliżu dzisiejszego placu Manin.

Budynek znajduje się w centrum Livornu w pobliżu Piazza Cavour, dzięki czemu jest łatwo dostępny pieszo. Osoby zainteresowane udziałem w nabożeństwach lub imprezach powinny wcześniej sprawdzić harmonogramy.

Architekt Rumball z Edynburga musiał nadać budynkowi wygląd pałacu, a nie kościoła, aby nie wywołać zgorszenia wśród katolickiego duchowieństwa. Stąd trzy ostrołukowe portale i trzy rzędy okien z ostrymi łukami. Witraże i wielkie organy, których szafę zaprojektował inżynier Angelo Gamberai, uległy zniszczeniu podczas bombardowań w czasie II wojny światowej.