Chiesa madre di Bivona, Średniowieczny kościół katolicki w Bivona, Włochy

Chiesa madre di Bivona, dziś w ruinie, była kościołem o planie bazylikowym z trzema nawami, dzielonymi prawdopodobnie przez sześć czworobocznych filarów z każdej strony, podtrzymujących ostre łuki; nawa środkowa była dwa razy szersza od bocznych. Protokoły wizytacji pasterskich podają około 36,5 m długości, 16,5 m szerokości i 7,6 m wysokości na poziomie naw bocznych. Zachowana fasada ma gotycki portal, popularnie, lecz błędnie zwany „arabsko-normańskim”, z trzema stopniowo cofniętymi pasami z rzeźbionym krzyżem greckim, Agnus Dei, prorokiem, kobietą karmiącą i Zwiastowaniem, zwieńczony dużym rozetowym oknem i trzema herbami, w tym Chiaramonte.

Kościół zbudowano po tym, jak Giovanni Chiaramonte otrzymał w 1374 roku władzę nad Bivoną, i poświęcono go Santa Maria Mater Salvatoris. Był restaurowany w XVII i XVIII wieku, ale w 1781 roku z powodu złego stanu jego funkcje kościoła macierzystego przejęła świątynia jezuitów. W 1824 roku zamknięto go dla kultu, a dziś jest w ruinie.

Kościół był poświęcony Santa Maria Mater Salvatoris. Jego gotycki portal, nazywany potocznie, choć błędnie, „arabsko-normańskim", ma rzeźbione zworniki: krzyż grecki, Agnus Dei, proroka z laską, kobietę karmiącą piersią być może symbol Caritas oraz Zwiastowanie. Trzy herby otaczają rozetę, w tym herb rodu Chiaramonte.

Kościół jest ruiną i od 1824 roku jest zamknięty dla kultu, więc nie ma wnętrza do zwiedzania; dzieła sztuki przeniesiono do nowego kościoła macierzystego. Pozostaje fasada z gotyckim portalem, widoczna z zewnątrz w południowej części Bivony.

Zachował się gotycki portal, który miejscowi błędnie nazywają „arabsko-normańskim”. Jego zworniki są rzeźbione od góry do dołu: krzyż grecki, Agnus Dei, prorok z laską, kobieta karmiąca piersią (być może Caritas) i Zwiastowanie. Trzy herby otaczają rozetę powyżej, w tym herb rodu Chiaramonte.