Santa Rosa, Neoklasycystyczny kościół i sanktuarium w Viterbo, Włochy

Santa Rosa to neoklasycystyczny kościół odbudowany w 1850 r., z trzema nawami; kopułę dodano w 1913 r. według projektu Arnaldo Foschiniego, pokryto ją majoliką, później zasłoniętą ołowiem. Większość dzieł we wnętrzu pochodzi z drugiej połowy XIX i początku XX wieku. Tablica na końcu prawej nawy upamiętnia konsekrację z 25 sierpnia 1850 r.

Kościół pod wezwaniem Santa Maria jest poświadczony od 1235 roku; w 1258 Aleksander IV przeniósł do niego ciało świętej Róży i przyjął on jej imię. Odbudowany po zniszczeniu w połowie XIV wieku, został ozdobiony freskami Benozza Gozzolego, utraconymi podczas prac w 1632 roku. Obecny neoklasyczny kościół wzniesiono w 1850 roku, poświęcono 25 sierpnia 1850 roku, a w 1913 roku otrzymał kopułę według projektu Arnalda Foschiniego.

Kościół przechowuje grób Świętej Róży z Viterbo w metalowo-szklanej obudowie, przyciągając pielgrzymów z całego regionu. To miejsce pozostaje głęboko związane z czcią dla tej lokalnej świętej i nadal kształtuje życie religijne miasta.

Kościół znajduje się w pobliżu innych historycznych miejsc w centrum Viterbo, co ułatwia odwiedzenie kilku miejsc podczas jednej wycieczki. Centrum miasta jest kompaktowe i da się przejść pieszo, co umożliwia wygodne zwiedzanie okolicy.

Ciało świętej Róży spoczywa w pozłacanej brązowej urnie otoczonej dwoma modlącymi się aniołami, wykonanej w 1699 roku; po niemal ośmiu wiekach jest prawie nietknięte, odziane w jedwabną tunikę, którą zakonnice z sąsiedniego klasztoru okresowo wymieniają. Tablica na końcu prawej nawy upamiętnia poświęcenie kościoła 25 sierpnia 1850 roku.