Chiesa di Santa Maria in Cellis, Renesansowy budynek religijny w Carsoli, Włochy.

Kościół Chiesa di Santa Maria in Cellis to budynek renesansowy z poziomą fasadą podzieloną przez gzyms. Dolna część zawiera portal i dwa okna, podczas gdy górna część wykazuje okno w stylu renesansowym.

Kościół pochodzi prawdopodobnie z X wieku i został wzniesiony przez kamedułów św. Romualda. Około roku 1000 hrabia Rainaldo z Marsów odrestaurował go i dodał klasztor. W latach 1048–1057 był katedrą nowej diecezji Carsoli, utworzonej przez papieża Benedykta IX pod naciskiem hrabiów Marsów, którzy narzucili Azza, zwanego Attone, jako biskupa obok Pandolfa; synod rzymski w 1057 roku zakończył schizmę. W 1059 roku hrabia Siginolfo Berardi podarował klasztor Monte Cassino.

Nazwa „in Cellis” odnosi się do cel mnichów wspólnoty kamedulskiej św. Romualda, którzy zbudowali kościół w X wieku z pobożności wobec Matki Bożej. W niszy dzwonnicy stoi figura króla, którego miejscowa tradycja utożsamia z Karolem I Andegaweńskim. Drewniane drzwi z 1132 r., rzeźbione scenami Nowego Testamentu, przechowywane są obecnie w Museo d'Arte Sacra della Marsica w Celano.

Kościół stoi przy cmentarzu w Carsoli, w prowincji L'Aquila, a dojeżdża się do niego z miasteczka drogą prowadzącą na cmentarz. Drewniane drzwi z 1132 r., rzeźbione scenami Nowego Testamentu, nie znajdują się już na miejscu: przechowuje je Museo d'Arte Sacra della Marsica w Celano.

Wieża dzwonnicy wyróżnia się tym, że zawiera duże rzeźbione bloki z rzymskich pomników pogrzebowych. Ta praktyka ujawnia, jak społeczności ponownie wykorzystywały materiały ze starszych struktur podczas budowania nowych budynków.