Castello di Stigliano, Średniowieczny zamek w Santa Maria di Sala, Włochy

Castello di Stigliano w Santa Maria di Sala składa się z zachowanej wieży narożnej południowo-wschodniej, czterokondygnacyjnego skrzydła północno-wschodniego, rustykalnej przybudówki i prywatnej kaplicy, ułożonych w L w obrębie dużego ogrodzonego terenu między drogą Noalese a rzeką Muson Vecchio. Wieża i główny korpus mają trzy poziomy z arkadkami na kamiennych wspornikach i ceglanymi blankami; wewnątrz znajdują się freski przypisywane Pino Veneziano.

Rzymska fortyfikacja na granicy terytoriów Altino i Padwy, wymieniona w 1152 roku wśród posiadłości diecezji Treviso. Od 1158 roku wasalami byli Tempesta, a 15 stycznia 1220 roku hrabia Guido przekazał prawa krzyżakowi Aldevrandino da Superno. Zdobyta przez Carraresich w XIV wieku, została sprzedana w 1520 roku Priulim, którzy ją w większości rozebrali, zachowując jedynie istniejącą wieżę; w XVII wieku przeszła na Venierów.

Zamek wykazuje cechy architektoniczne z weneckiego okresu Serenissima, został przebudowany z twierdzy militarnej na rezydencję. Pokoje odzwierciedlają metody budowlane, które były powszechne w regionie w tamtym okresie.

Miejsce najlepiej dotrzeć samochodem, ponieważ znajduje się na płaskim weneckim terenie na uboczu od głównych dróg. Odwiedzający powinni wiedzieć, że posiadłość jest dostępna głównie na imprezy, dlatego planowanie z wyprzedzeniem jest zalecane.

Układ krajobrazu otaczającego zamek nadal zachowuje wzór rzymskiego podziału ziemi, znany jako rzymska Centuriacja, który zaznacza starożytną strukturę rolniczą. Ten system pokazuje, jak Rzymianie systematycznie mierzyli i organizowali terytorium.