Santa Croce, Budynek kościoła (rozebrany) w sestiere Santa Croce, Wenecja, Włochy

Santa Croce był kościołem w Wenecji nad Canal Grande, rozebranym w pierwszej połowie XIX wieku. Miał surową fasadę z trzema portalami i dziewięć ołtarzy wewnątrz, w tym ołtarz główny z Pokłonem Krzyża Paola Piazzy. Kościół mieścił także dzieła Tintoretta, Palmy Młodszego i innych oraz groby dożów Domenico Morosiniego i Oria Mastropiera.

Według tradycji kościół założono w 568 roku z inicjatywy Mastropiero lub Badoaro; w 774 roku Obelario, pierwszy biskup Olivolo, ogłosił go kościołem parafialnym. W 1109 roku Badoerowie przekazali go kluniakom, później kapituła kanoników go odbudowała i poświęciła 28 września 1342 roku. Antonio da Ponte wzniósł go na nowo pod koniec XVI wieku; 10 lipca 1600 roku poświęcił go Ottavio Abbiosi, biskup Pistoia.

Sestiere Santa Croce zawdzięcza nazwę temu nieistniejącemu kościołowi. Wspólnota zakonna powstała w 1460 roku, gdy dwie pustelnice, Sofia Veneziana i Agnese Ungara, otrzymały zgodę na budowę cel przy kościele; około 1470 roku utworzyły wspólnotę franciszkańskich tercjarek, później klarysek. Po śmierci przeora Eugenia Memma papież Sykstus IV przekazał im pełny zarząd kościoła i klasztoru.

Kościół już nie istnieje: został rozebrany w pierwszej połowie XIX wieku, więc nie ma czego zwiedzać. W jego miejscu znajdują się Giardini Papadopoli, częściowo zajęte przez budowę terminalu autobusowego przy Piazzale Roma. Szukaj terenu zieleni nad Canal Grande, aby odnaleźć dawną lokalizację.

Santa Croce już nie istnieje: rozebrano ją w pierwszej połowie XIX wieku, po tym jak służyła jako magazyn. W jej miejscu powstały Giardini Papadopoli, częściowo zajęte później przez terminal autobusowy Piazzale Roma. Sestiere nadal nosi nazwę kościoła.