Giardini Papadopoli, Park publiczny w dzielnicy Santa Croce, Wenecja, Włochy
Giardini Papadopoli to park publiczny w dzielnicy Santa Croce położony wzdłuż Wielkiego Kanału, pełny dojrzałych cyprysów, cedrów i dębów karłowatych, które tworzą gęstą zieloną pokrywę. Przestrzeń posiada zacienionych ścieżek, które wijąją się przez roślinność, oferując odpoczynek otoczony środowiskiem miejskim.
Francesco Bagnara zaprojektował park w 1834 roku na terenie, gdzie wcześniej stał klasztor Ubogich Klarysek do czasu jego zamknięcia podczas napoleońskich represji. Po wyjściu wspólnoty religijnej teren został przekształcony w tę zieloną przestrzeń, która stopniowo stała się ważnym obszarem publicznym.
Ogrody noszą nazwę rodziny Papadopoli: Teresa Mosconi, żona hrabiego Spiridione Papadopoli, zleciła założenie parku w 1834 roku, a Niccolò i Angelo Papadopoli rozbudowali go w 1863 roku. Wśród drzew stoi marmurowy posąg Pietro Paleocapy dłuta Luigiego Ferrariego z 1873 roku, przeniesiony tu z campo Sant'Angelo.
Park zajmuje insulę ograniczoną od północy Canal Grande, od wschodu rio dei Tolentini, od południa rio del Magazen, a od zachodu rio Novo; ten ostatni oddziela go od Piazzale Roma. Za rio Novo, obok Piazzale Roma, zachowały się dwa małe, nieogrodzone fragmenty pierwotnych ogrodów o powierzchni 655 i 710 m². Od południa przylega do niego ogród zimowy hotelu Papadopoli, zbudowany w 1970 roku według projektu Pietro Porcinai.
Za rio Novo, obok Piazzale Roma, przetrwały dwa nieogrodzone fragmenty pierwotnych ogrodów, o powierzchni 655 i 710 m². Większy kryje niewielką fontannę wśród sztucznych skał, być może ostatnią pozostałość nimfeum lub skalnej groty. Drugi to zaledwie rabata z kilkoma cyprysami.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 186 współtwórców z całego świata.