San Vito in Pasquirolo Church, Kościół barokowy w centrum Mediolanu, Włochy

San Vito in Pasquirolo to barokowa kaplica w centrum Mediolanu z fasadą z dwoma poziomymi pasami prowadzącymi do trójkątnego szczytu. Wejście centralne ma podcień podtrzymywany przez kolumny, a wnętrze jest pełne sztukaterii i malowanych dekoracji.

Kościół pochodzi pierwotnie z XII wieku, a od XIV wieku był kościołem parafialnym. W 1621 roku, z inicjatywy kardynała Federico Borromeo, został przebudowany w stylu barokowym przez architekta Gian Pietro Orobono; portal zaprojektował Bartolomeo della Rovere, zwany il Genovesino, w 1626 roku. Zdesakralizowany w 1938 roku, w 2007 został przekazany Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu i ponownie otwarty w 2015 po renowacji.

Od 2007 roku kościół należy do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego we Włoszech, który ustanowił w nim parafię Sant'Ambrogio, drugą w Mediolanie po parafii Świętych Sergiusza, Serafina i Wincentego, i sprawuje tam obrządek prawosławny. Nazwa Pasquirolo pochodzi od publicznego pastwiska, które niegdyś rozciągało się przed kościołem.

Kościół stoi przy Largo Corsia dei Servi 4, kilka kroków od Duomo, wzdłuż Corso Vittorio Emanuele II. Od 2007 roku korzysta z niego rosyjska parafia prawosławna Sant'Ambrogio, więc nabożeństwa odbywają się w rycie prawosławnym; należy ubrać się stosownie do miejsca kultu i nie wchodzić w trakcie liturgii. Po renowacji kościół otwarto ponownie w 2015 roku.

Nazwa Pasquirolo pochodzi od publicznego pastwiska, które niegdyś rozciągało się przed kościołem, a nie od powojennych wyburzeń. Kościół zdekonsekrowano w 1938 roku, a jego obrazy, w tym płótno Simone Peterzana ukończone w latach dziewięćdziesiątych XVI wieku, uległy wtedy rozproszeniu.