San Vigilio, Kościół uniwersytecki w Sienie, Włochy

San Vigilio to kościół w stylu renesansowym i barokowym przy via San Vigilio w Sienie, z surową klasyczną ceglaną fasadą i bogato zdobionym wnętrzem. Sufit nawy zdobi piętnaście paneli Raffaella Vanniego przedstawiających Sąd Ostateczny, a kaplice mieszczą marmurowe ołtarze i rzeźby rodziny Mazzuoli i innych artystów.

Ufundowany w XI wieku przez rodzinę Ugurgieri jako kościół parafialny, San Vigilio został w 1131 roku przekazany mnichom kamaldułom, których klasztor spłonął w 1153 roku i został odbudowany do 1231 roku. W 1420 roku mnichów wygnano. W 1556 roku kościół przeszedł do jezuitów, którzy odbudowali go od 1561 roku i przebudowywali do 1775 roku, nadając mu obecny wygląd. Po kasacie jezuitów w 1759 roku wallombrozjanie zlecili Antoniemu Matteucciemu nową ceglaną fasadę.

Kościół nosi wezwanie św. Wigiliusza, biskupa Trydentu i męczennika. Od 26 sierpnia 1991 mieści Cappella Universitaria di Siena, ustanowioną przez arcybiskupa Gaetano Bonicellego dla włoskich i zagranicznych studentów, a posługę pełni tam wspólnota Suore Figlie della Chiesa. W dawnym klasztorze znajduje się dziś centrala Uniwersytetu w Sienie.

Kaplica znajduje się na skrzyżowaniu Via San Vigilio i Via Sallustio Bandini w pobliżu kampusu uniwersytetu. Dostęp jest prosty i warto sprawdzić godziny otwarcia przed wizytą.

Pod mensą ołtarza głównego spoczywają relikwie świętych męczenników, przypuszczalnie przywiezione z Japonii przez jezuitów. Powyżej wisi Chwała św. Ignacego pędzla Mattii Pretiego, a po bokach obrazy Francesca Vanniego ze św. Stanisławem Kostką i św. Alojzym Gonzagą.