San Tommaso, Kościół barokowy w Turynie, we Włoszech

San Tommaso to kościół w Turynie, którego półkolisty korpus przedni z 1895 r., zaprojektowany przez Carla Ceppiego, zastąpił rozebraną nawę. Na zakrzywionej fasadzie umieszczono przeniesione z poprzedniej fasady posągi św. Franciszka i św. Antoniego, a kopuła za nią ma latarnię zwieńczoną żelaznym krzyżem. Po prawej stoi dzwonnica.

San Tommaso jest po raz pierwszy wzmiankowana w dokumentach z 1115 r. i zawaliła się przed pierwszą odbudową w 1447 r.; druga odbudowa rozpoczęła się w 1584 r., gdy 19 czerwca kamień węgielny położył Karol Emanuel I Sabaudzki. Kościół konsekrowano 8 maja 1621 r. W 1895 r. rozebrano nawę pod trasę Via Pietro Micca, a Carlo Ceppi wzniósł nowy półkolisty przedsionek wzorowany na weneckiej Salute, zmieniając plan z krzyża łacińskiego na grecki; prace zakończono w 1897 r.

Parafię zniesiono w 2013 r., a kościół przyłączono do katedry turyńskiej. Często odwiedzali go święci społeczni Giuseppe Benedetto Cottolengo i Giuseppe Cafasso; wewnątrz spoczywają szczątki sług Bożych Leopolda Musso, Angeli Catteriny Lucii Bocchino i Paola Pio Perazzo.

Kościół stoi na skrzyżowaniu Via Pietro Micca, Via San Tommaso i Via Monte di Pietà; dojście pieszo z Piazza Castello lub z dworca Porta Nuova. Półkolisty korpus z 1895 roku wychodzi na Via Pietro Micca, a po jego prawej stronie i z tyłu zachowały się dzwonnica, absyda i transept. Od 2013 roku parafia została zniesiona, a kościół przyłączony do katedry turyńskiej, gdzie warto pytać o godziny nabożeństw.

Przebudowa z 1895 roku według projektu Carla Ceppiego zachowała starą absydę, transept, dzwonnicę i ołtarz; zakrzywiona fasada, wzorowana na weneckiej Santa Maria della Salute, nosi przeniesione z poprzedniej fasady posągi św. Franciszka i św. Antoniego. Ambona z orzecha włoskiego została wyrzeźbiona przez Carla Marię Ugliengo w 1724 roku.