San Sigismondo, Kościół renesansowy w Cremonie, Włochy

San Sigismondo to kościół w Cremonie na planie krzyża łacińskiego, z jedną nawą i sześcioma kaplicami po każdej stronie. Fasada jest podzielona na dwie kondygnacje gzymsem na czterech kolumnach doryckich, zwieńczona tympanonem i pięcioma małymi iglicami; ośmioboczna dzwonnica kończy się cylindryczną górną częścią. Wnętrze zostało ozdobione freskami od 1535 roku przez Camilla Boccaccina, Giulia i Bernardina Campich oraz Bernardina Gattiego.

Kościół został założony w 1463 roku, aby uczcić małżeństwo między Biancą Marią Viscontiego a Francesco Sforzą i zaznaczyć zmianę władzy w Mediolanie. W ciągu 16. wieku był wypełniany dziełami artystycznymi, które wzmacniały jego znaczenie jako miejsca upamiętniającego.

Nazwa pochodzi od kaplicy poświęconej już wcześniej św. Zygmuntowi, królowi burgundzkiemu, na miejscu, gdzie 25 października 1441 Bianca Maria Visconti poślubiła Francesca Sforzę. Klasztor powierzono hieronimitom, a później przeszedł w ręce klauzurowych dominikanek, obecnych tu od 2007 roku. W ołtarzu Giulio Campiego warto odnaleźć klęczące portrety książąt.

Kościół znajduje się około 2 km od historycznego centrum Cremony, przy largo Bianca Maria Visconti, obok Ospedale Maggiore. Jest to kościół opacki klasztoru dominikanek klauzurowych, więc dostęp może być ograniczony przez godziny modlitw sióstr. Nawa ma po sześć kaplic z każdej strony; pierwsza po prawej od wejścia przechowuje kamień węgielny położony 20 czerwca 1463 roku.

Kamień węgielny, położony 20 czerwca 1463 roku w obecności Bianki Marii Visconti i Francesca Sforzy, jest wciąż widoczny w pierwszej kaplicy po prawej stronie od wejścia. Ośmioboczna dzwonnica, ukończona około 1510 roku, ma cylindryczną górną część. W ołtarzu głównym zachował się obraz Giulio Campiego z Madonną w chwale oraz świętymi Kryzantem, Darią, Zygmuntem i Hieronimem, którzy wskazują Dziewicę klęczącej parze książęcej w okazałych szatach.