Chiesa di San Nicolò, Kościół barokowy przy Arenie, Werona, Włochy.

Chiesa di San Nicolò to barokowy kościół z cegły i kamienia, na planie krzyża, z jedną nawą, kaplicami bocznymi, krótkim transeptem i głębokim prezbiterium podniesionym o trzy stopnie za marmurową balustradą. Neoklasyczna fasada, przeniesiona tu w latach 1950., ma cztery kanelowane kolumny jońskie wielkiego porządku dźwigające trójkątny tympanon, a nad głównym portalem widnieje napis D.O.M. IN HONOREM S. NICOLAI EPISCOPI. Planowana kopuła nigdy nie powstała; zastępuje ją płaski sufit z trompe-l'œil.

Budowa rozpoczęła się w 1627 pod kierownictwem architekta Lelio Pellesina i zastąpiła starszą strukturę romańską na tym samym miejscu. Prace trwały wiele dekad, a poświęcenie miało miejsce pod koniec siedemnastego wieku.

Nazwa all'Arena pochodzi od pobliskiego rzymskiego amfiteatru, a starsza forma San Nicholai de Buchadarena odnosi się do podziemnego przejścia do Areny odkrytego podczas wykopalisk. Pierwsza kaplica po prawej mieści obraz San Giovanni Battista nel deserto Antonia Balestry, druga dzieło Orbetta. Krypta pod prezbiterium, poświęcona Chrystusowi Odkupicielowi, upamiętnia ocalenie od zarazy z 1630 roku.

Kościół stoi za Areną, na placu utworzonym w 1673 roku, gdy teatyni wyburzyli domy przed nową fasadą. Rampa dodana w 2001 roku przez architekt Paolę Bogoni zapewnia bezstopniowe wejście boczne. Krypta znajduje się pod podwyższonym prezbiterium, a schodzi się do niej ze starej zakrystii po jego lewej stronie.

Widoczna kopuła to trompe-l'œil namalowany na płaskim suficie: planowanej kopuły nigdy nie zbudowano, podobnie jak nie położono kamiennej okładziny fasady. Niska, przysadzista dzwonnica również pozostała niedokończona, ponieważ wysoka wieża zasłoniłaby widok na pobliską Arenę.