San Niccolò, Kościół romański w Casole d'Elsa, Włochy

San Niccolò to kościół powstały z ponownego zmontowania krypty kolegiaty w Casole, przekształconej w stylu gotyckim w XIII wieku; jego wymiary wewnętrzne dokładnie odpowiadają wymiarom tej krypty. Wnętrze tworzy transept z absydą nakryty sklepieniami krzyżowymi, podzielony na pięć naw łukami pełnymi wspartymi na kolumnach, z dwiema półkolistymi absydami wmurowanymi w ścianę i niewidocznymi z zewnątrz. Fasadę dominuje portyk, a dekoracja freskowa z XVII wieku jest dziełem Francesca Rusticiego zwanego il Rustichino.

San Niccolò jest po raz pierwszy wzmiankowana 17 czerwca 1348 roku, gdy Guazzolino del Gorda ofiarował 10 soldów na malowanie wizerunków świętych; freski powstały jednak dopiero trzy wieki później. 6 listopada 1386 roku istniała już Societas Sancti Nicolai, której Ghita del fu Maffeo da Cavallano podarowała relikwie. Wizytacja z 1423 roku stwierdziła dwa ołtarze, a w 1576 roku Societas Beate Marie Virginis licząca 200 członków sfinansowała portyk fasady i dzwonnicę zniszczoną w czasie II wojny światowej i odbudowaną.

Wnętrze zawiera malowidło z 14. wieku ze szkoły sieńskiej umieszczone na głównym ołtarzu, odzwierciedlające artystyczne tradycje regionu. To dzieło przyciąga odwiedzających zainteresowanych sztuką średniowieczną i pozostaje głównym punktem przestrzeni kultu.

Kościół stoi kilkaset metrów od centrum Casole d'Elsa, więc dociera się do niego pieszo lub po krótkiej drodze, a nie w środku wsi. Służy dziś jako kaplica cmentarna, a cmentarz zajmuje teren wykorzystywany już na etruskie pochówki. Zwróć uwagę na trzy portale fasady; środkowy wieńczy mocno starty łuk wsparty na dwóch konsolach.

Kościół powstał z przeniesienia i ponownego złożenia krypty kolegiaty w Casole, którą przemieszczono, gdy w XIII wieku przyjęła ona formy gotyckie; wymiary wnętrza dokładnie odpowiadają wymiarom krypty. Przechowuje się tu krzyż procesyjny z XIII wieku, a fresk zdobiący grób, odnaleziony na początku XX wieku, sugeruje, że budowla od początku służyła jako kaplica cmentarna. Cmentarz zajmuje teren wykorzystywany wcześniej na pochówki etruskie.