Santissimo Crocifisso, Kościół katolicki w Santa Maria di Licodia, Włochy

Santissimo Crocifisso to kościół w Santa Maria di Licodia ze strukturą wyposażoną w główny ołtarz z drewnianym krucyfiksem i kilkoma ołtarzami bocznymi dedykowanymi różnym świętym w całym jego wnętrzu. Przestrzeń łączy dzieła sztuki religijnej i elementy architektoniczne definiujące świątynię.

Początki kościoła są wczesnośredniowieczne, prawdopodobnie bizantyjskie, jako miejsce kultu maryjnego i erem. Grecki dyplom poświadcza jego darowanie przez Szymona z Policastro, hrabiego Paternò, benedyktynom z Sant'Agata w Katanii, datowane na 1143 rok. W 1205 biskup Ruggero de Oco podniósł klasztor do godności opactwa i nadał prawa parafialne, potwierdzone w 1206 przez kardynała Gerarda z Sant'Adriano. W 1344 opat Jacopo de Soris przeniósł siedzibę klasztoru w zdrowsze miejsce, gdzie w 1359 rozpoczęto budowę nowego kościoła.

Kościół jest ośrodkiem świętowań religijnych dla społeczności i przyciąga mieszkańców, szczególnie podczas tradycyjnych procesji, kiedy wierni zbierają się, aby czci swoje wiary. Te zgromadzenia wyznaczają społeczny rytm wioski.

Budynek znajduje się centralnie w mieście i jest łatwo dostępny dla odwiedzających lokalny kościół. Odwiedzający powinni przybyć w regularnych godzinach i wejść do świątyni z odpowiednimi rozmowami.

Masywna wieża przy lewej ścianie ma arabskie pochodzenie; w 1453 roku umieszczono na niej herb rodu Platamone zwieńczony opacką infułą. Za opata Jacopo de Soris kościół przybrał formę Ecclesia Munita, kościoła warownego w systemie obronnym Królestwa Sycylii między Etną a Simeto.