Santissimo Crocifisso, Kościół barokowy w San Miniato, Włochy.

Santissimo Crocifisso to kościół na planie krzyża greckiego z kopułą na tamburze, zbudowany w San Miniato w latach 1705–1718 według projektu Antonia Marii Ferriego. Zewnątrz jest surowy, a ściany wnętrza pokrywają freski Antona Domenica Bamberiniego ze scenami z życia Chrystusa. Monumentalne schody z posągiem Zmartwychwstałego Chrystusa Francesca Baratty (1636) łączą kościół z Roccą, katedrą i ratuszem.

Kościół wzniesiono w latach 1705–1718 według projektu Antonia Marii Ferriego, aby przechowywać uznawany za cudowny drewniany krucyfiks z XIII wieku. Stoi w przestrzeni między Roccą, katedrą a ratuszem, połączony z nimi efektownymi schodami, w których środku znajduje się rzeźba Chrystusa zmartwychwstałego Francesca Baratty (1636).

Nazwa pochodzi od drewnianego krucyfiksu z X wieku przechowywanego w tabernakulum ołtarza głównego, wewnątrz malowanej deski z Chrystusem Zmartwychwstałym Francesca Lanfranchiego z 1525 roku. Ściany wnętrza pokrywają freski ze scenami z życia Chrystusa Antona Domenica Bamberiniego, a na filarach kopuły stoją XIX-wieczne posągi czterech ewangelistów Luigiego Pampaloni.

Kościół zajmuje przestrzeń między Roccą, katedrą a ratuszem; z centrum prowadzą do niego efektowne schody, w których środku stoi posąg Chrystusa Zmartwychwstałego dłuta Francesco Baratty (1636). Zewnętrze jest bardzo surowe, więc wejścia trzeba szukać przy tym stopniowanym podejściu, a nie w fasadzie od ulicy.

Nazwa odnosi się do Krucyfiksu, a nie do Świętego Krzyża: kościół wzniesiono w latach 1705–1718 według projektu Antonia Marii Ferriego, aby przechowywać uznawany za cudowny drewniany krucyfiks z XIII wieku. Krucyfiks ten znajduje się w tabernakulum ołtarza głównego, w obrębie obrazu Chrystusa Zmartwychwstałego Francesca Lanfranchiego z 1525 roku.