Chiesa del Sacro Cuore, Neogotycki kościół w Livorno, Włochy.

Chiesa del Sacro Cuore stoi przy poszerzeniu viale Risorgimento, dawniej viale Regina Elena. Neogotycka fasada ma stromy szczyt zwieńczony pięcioma pinaklami, centralny portal pod ostrołukową lunetą z dodaną po wojnie figurą Chrystusa, duży rozetę w ostrym łuku oraz ślepe łuki na bocznych skrzydłach. Wnętrze na planie krzyża łacińskiego z wieloboczną absydą wspierają filary wiązkowe i żebrowe sklepienia krzyżowe o gotyckiej inspiracji, oświetlone witrażami z lat sześćdziesiątych; obok kościoła stoi mała dzwonnica ścianowa, ponieważ planowanej wieży nigdy nie zbudowano.

Budowa tego kościoła rozpoczęła się w 1919 roku podczas okresu zmian architektonicznych po Pierwszej Wojnie Światowej. Projekt ukazuje, jak włoscy architekci integrują neogotyckie formy z technikami budowlanymi ery powojennej.

Kościołem nadal opiekują się ojcowie salezjanie, a plac przed nim nosi imię don Tommaso Masery, który odprawił tu pierwszą mszę 4 listopada 1928 roku, w rocznicę zakończenia pierwszej wojny światowej. W 1932 roku kościół został ustanowiony parafią, oddzielając się od pieve di San Martino in Salviano.

Kościół znajduje się w centralnej lokalizacji w Livornie i jest łatwo dostępny pieszo. Odwiedzający mogą przejść przez wnętrze, aby zobaczyć jego cechy architektoniczne i mogą uczestniczyć w regularnie odbywających się nabożeństwach.

Planowana wieża dzwonna kościoła nigdy nie powstała; zamiast niej stoi obok budynku mała dzwonnica ścianowa. Kolorowe witraże oświetlające wnętrze wstawiono dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku, a ostrołukową lunetę z wizerunkiem Chrystusa nad głównym portalem wykonano po II wojnie światowej.