Carminiello ai Mannesi, Dawny kościół w Neapolu, Włochy

Carminiello ai Mannesi to odkopana ruina rzymskiego budynku wzniesionego pod koniec I wieku n.e., później przykrytego kościołem zniszczonym w 1943 roku. Zachowane mury z jasnoszarego kamienia i cegły obejmują wysoki, postrzępiony fragment z wąskimi zamurowanymi arkadami, niższe nieregularne mury obwodowe i krótkie schody. Dolna kondygnacja mieściła pomieszczenia gospodarcze wokół prostokątnej sali z freskami i mały zespół łaźni; górna – dużą nieckę i marmurową fontannę.

Kościół wybudowano nad strukturami rzymskimi z okresu cesarskiego, które modelowały to miejsce przez wieki. Bombardowania w 1943 roku zniszczyły budynek kościoła i odsłoniły poniżej leżące starożytne warstwy rzymskie.

Mitreum zajmuje dwa pomieszczenia dolnej kondygnacji; na ścianie tylnej zachowały się ślady reliefu ze stiuku przedstawiającego boga Mitrę zabijającego byka. Źródła nie datują dokładnie jego urządzenia, umieszczając je wśród przebudów z okresu cesarstwa. Nazwa Mannesi oznacza rejon, w którym pracowali budowniczowie i naprawiacze wozów.

Miejsce znajduje się za ogrodzeniem w pobliżu centrum historycznego, około jednego bloku na południe od Katedry Neapolu. Odwiedzający powinni sprawdzić wcześniej, ponieważ godziny dostępu mogą być ograniczone ze względu na archeologiczny charakter lokalizacji.

W dwóch pomieszczeniach dolnej kondygnacji relief ze stiuku na ścianie tylnej przedstawia Mitrasa zabijającego byka — to jedyny widoczny ślad mitreum urządzonego w okresie cesarskim. Marmurowa niecka z centralną stopniowaną fontanną na górnej kondygnacji służyła później jako grobowiec dzieci w wieku od około czterech miesięcy do czterech lat, przykrytych ziemią zawierającą szkliwioną ceramikę z XIII wieku.