San Michele al Pozzo Bianco, Kościół renesansowy w Bergamo Alta, Włochy.

San Michele al Pozzo Bianco to kościół renesansowy w Bergamo z jedną nawą podzieloną na trzy przęsła wspierane przez filary z piętnastego wieku. Spłaszczone łuki oprawiają przestrzeń, podczas gdy odkryte drewniane belki ujawniają oryginalną technikę budowania.

Struktura pochodzi z ósmego wieku pod władzą longobardów, z pierwszą udokumentowaną wzmianką w testamencie Taidone z 774 roku. Ten okresie założenia czyni ją kluczowym świadectwem wczesnego średniowiecznego Bergamo.

Nazwa nawiązuje do białej marmurowej studni, która niegdyś stała w pobliżu; już w X wieku kościół nazywano „Pluteo Albo”, czyli białą studnią, a przydomek pojawia się w dokumentach po 905 roku. Bractwo świeckie założone w 1226 roku opiekowało się tu potrzebującymi aż do kasaty w 1805 roku, gdy jego dzieła rozproszono, wiele do pobliskiego kościoła Sant'Andrea.

Wejście ma dwa małe stopnie do pokonania, a monety są potrzebne do aktywacji systemu oświetlenia, aby zobaczyć dzieła sztuki. Weź drobne pieniądze i rozważ zabranie latarki, aby wyraźnie zobaczyć freski.

Najstarszą częścią budowli jest prawdopodobnie scurolo, dolna komora dostępna po schodach, której trzynastowieczne freski obejmują Madonnę na tronie ze świętymi przypisywaną Antonio Bosellemu. Kościół konsekrowano w 801 roku za Karola Wielkiego, a nazwa Pozzo Bianco pojawia się dopiero w dokumentach po 905 roku.