San Francesco, Gotycki i renesansowy budynek kościelny w Terni, Włochy

San Francesco to kościół w Terni z architekturą gotycką i renesansową, charakteryzujący się jedną nawą i transeptem. Dzwonnica jest ozdobiona zielonymi i niebieskimi płytkami majoliki.

Obecny kościół zbudowano w latach 1265–1288 na terenie, gdzie według tradycji przebywał Franciszek z Asyżu po głoszeniu kazań w Terni w 1218 roku. Dwaj bracia z pierwszego pokolenia, Simone Camporeali i Pietro Cesi, zostali pochowani pod ołtarzem głównym około 1270 roku. Dzwonnica została dodana w 1445 roku przez Antonia da Orvieto, a budynek został uszkodzony przez alianckie bombardowania podczas II wojny światowej.

Kaplicę Paradisi ozdobił freskami Bartolomeo di Tommaso z Foligno, przedstawiając Sąd Ostateczny z Rajem, Piekłem i siedmioma grzechami głównymi, zainspirowany kazaniami św. Jakuba z Marchii. Kościół przechowuje też Pokłon Trzech Króli Cesare Sermei oraz w kaplicy Krzyża Świętego Historię Krzyża z 1575 roku autorstwa Sebastiano Flori, ucznia Vasariego.

Kościół znajduje się na centralnym placu San Francesco i jest łatwo dostępny pieszo z centrum miasta. Pełni funkcję ważnego punktu na szlaku pielgrzymki Via di Francesco, przyciągając regularnie wędrówców.

Dzwonnica wykazuje niezwykłą kombinację konstrukcji strukturalnej z kolorowymi płytkami majoliki pokrywającymi większość jej powierzchni. To połączenie praktycznej budowy i elementów dekoracyjnych było rzadkie dla wież z tamtego okresu.