San Francesco, Gotycki kościół katolicki w Lucignano, Włochy

San Francesco to kościół gotycki w Lucignano z dwukolorową fasadą z marmuru trawertu i kamienia pietra serena z centralnym rozetą. Wnętrze jest zorganizowane poprzez gotyckie sklepienia i kolumny, które kierują światło i tworzą wyraźny podział przestrzenny.

Franciszkanie osiedlili się w tej części Lucignano od 1248 roku i wkrótce potem przypuszczalnie rozpoczęli budowę klasztoru i kościoła, datowanego na drugą połowę XIII lub początek XIV wieku. W 1289 roku kościół był już w dużej części ukończony, skoro odbyła się w nim ceremonia poddania się władzy Sieny. Na początku XVII wieku przebudowano go w duchu kontrreformacji, otynkowano ściany i ustawiono nowe kamienne ołtarze; restauracja Giuseppe Castellucciego z 1903 roku przywróciła średniowieczny wygląd i część fresków. Zawalenie się części dachu w 1970 roku zamknęło kościół aż do 1984 roku.

Nazwa kościoła pochodzi od franciszkanów, którzy osiedlili się tu w 1248 roku. Ołtarze świętych Kryspina i Kryspiniana przechowywały od 1703 roku relikwiarze franciszkanów, w tym Złote Drzewo, dziś w muzeum w Lucignano. Poliptyk Luki di Tommè przedstawia archanioła Michała podtrzymującego zamek Lucignano.

Kościół pozostaje aktywnym miejscem kultu w diecezji Arezzo-Cortona-Sansepolcro i jest zazwyczaj dostępny w godzinach dziennych. Odwiedzający powinni się odpowiednio ubrać i być świadomi, że przestrzeń może być mniej dostępna w czasach nabożeństwa.

Najbardziej znany fresk kościoła, Triumf śmierci nad ołtarzem Concezione, przypisuje się Bartolo di Frediemu lub bliskiemu mu malarzowi i datuje na około 1380 rok. Temat ten stał się częstszy w drugiej połowie XIV wieku, po czarnej śmierci z 1348 roku. Śmierć ukazana jest jako ubrany na czarno jeździec na czarnym koniu przed dwoma rozmawiającymi szlachcicami.