San Francesco, Gotycki budynek kościelny w Fondi, Włochy

San Francesco jest gotyckim kościołem w Fondi z ostrymi łukami, sklepieniami żebrkowymi i kolorowymi oknami, które wypełniają wnętrze naturalnym światłem. Struktura wykazuje te elementy architektoniczne wszędzie, tworząc różne obszary do kultu i modlitwy.

San Francesco wzniesiono około 1363 roku z polecenia Onorata I Gaetaniego, na miejscu wcześniejszego budynku franciszkańskiego; potwierdza to epitafium na architrawie portalu wejściowego. Od 1466 roku należała do neapolitańskich Braci Mniejszych Obserwantów, którzy posiadali ją tylko przez krótkie okresy. Zamknięta podczas okupacji francuskiej, została otwarta od 1843 do 1866 roku, a w 1881 roku bracia powrócili na krótko. Ciężko uszkodzony w czasie II wojny światowej klasztor odrestaurowano w 1946 roku, a od 1968 roku działa w nim niewielka wspólnota zakonna.

Nazwa nawiązuje do Franciszka z Asyżu, którego życie przedstawiają XX-wieczne witraże ojca Giorgio Ascione, neapolitańskiego zakonnika. XVI-wieczna Madonna del Rosario szkoły neapolitańskiej, być może dzieło dominikanina, trafiła tu z kościoła San Sebastiano, a nad nią widnieją symbole słońca i księżyca. Od 1968 roku posługuje tu niewielka wspólnota zakonna.

Kościół znajduje się w centrum Fondi i można go łatwo dotrzeć pieszo. Wnętrze można eksplorować bez trudności, ponieważ różne sekcje są połączone i dostępne dla odwiedzających.

W 1960 roku Vittorio De Sica nakręcił w tym kościele scenę gwałtu z filmu "La Ciociara". Wystawiony krucyfiks pochodzi z kościoła Sant'Antonio, zniszczonego przez bombardowania w 1944 roku, i należał do grupy rzeźbiarskiej Kalwarii noszonej w procesji.