Santi Siro e Libera, Budynek kościelny w Weronie, Włochy.

Santi Siro e Libera wznosi się na rzymskich podkonstrukcjach, w najwyższym punkcie cavei rzymskiego teatru w Weronie: trapezowy plan, którego boczne mury rozchylają się ku prezbiterium, dopasowano do tych antycznych murów. Na zachodnią fasadę prowadzą dwubiegowe schody; ostrołukowy portal pod zwisającym prothyronem ma malowaną lunetę, a w prawym narożniku wmurowano rzymską tablicę. Wnętrze to jedna sala z jońskimi pilastrami, dwiema kaplicami bocznymi i chórem o płaskim suficie.

Kościół zbudowano w 913 roku z inicjatywy Giovanniego, biskupa Cremony i kanclerza cesarza Berengara, nad łukiem rzymskiego teatru, gdzie według tradycji odprawiono pierwszą mszę w Weronie. W 922 roku biskup przekazał go benedyktyńskiemu klasztorowi Santa Maria in Organo. Gotycka przebudowa w XIV wieku pozostawiła tylko portal, wiszący przedsionek i jego freski. Bractwo Najświętszego Sakramentu, które otrzymało kościół w 1517 roku, rozbudowało go w 1613 roku, włączając Santa Maria della Cava; w latach 1672–1703 dodano kaplice boczne.

Kościół poświęcony jest świętemu Siro i świętej Liberze, odzwierciedlając jego rolę w lokalnej wspólnocie katolickiej. Odwiedzający mogą zobaczyć, jak przestrzenie pozostają zorganizowane dla celów religijnych i obchodów.

Odwiedzający powinni wiedzieć, że to aktywne miejsce kultu, więc dostęp może być ograniczony podczas nabożeństw. Lepiej odwiedzić kościół w spokojnych chwilach, aby móc swobodnie obserwować wnętrze i dekoracje.

Kościół stoi na podkonstrukcjach rzymskiego teatru, w najwyższym punkcie dawnej cavei: trapezowy plan, z murami rozchylającymi się ku prezbiterium, wynika z ponownego użycia tych antycznych struktur. Stalle chórowe rzeźbili niemieccy artyści w latach 1717–1720, a pochowany jest tu malarz Giambettino Cignaroli.