San Giuseppe, Kościół parafialny w Sassari, Włochy

San Giuseppe to kościół parafialny wzniesiony w latach 1884–1888 według projektu miejskiego inżyniera Francesco Agnesy, przy corso Francesco Cossiga. Fasada nawiązuje do San Giorgio Maggiore Palladia w Wenecji i kościoła Santi Fermo e Rustico w Weronie; dzwonnica do Santa Caterina w Mores Salvatorego Calvii (1871). Prostokątne wnętrze ma trzy nawy ze sklepieniem kolebkowym, kaplice boczne i półkolistą apsydę.

San Giuseppe wzniesiono w latach 1884-1888 według projektu miejskiego inżyniera Francesco Agnesy, na obszarze ówcześnie peryferyjnym i odizolowanym od centrum. Otaczająca dzielnica rozwinęła się dopiero od 1907 roku, wraz z instytutem nauczycielskim (1912-1913), szkołą podstawową (1932-1936), domem GIL (1935) i warsztatem, który później stał się liceum plastycznym. Agnesa nawiązywał do puryzmu architektonicznego Gaetano Cimy.

Od 1982 roku kościół jest siedzibą Arcigremio BVM della Mercede; w pierwszej kaplicy po prawej, poświęconej św. Alojzemu Gonzadze, przechowywana jest XVII-wieczna drewniana figura Nostra Signora della Mercede. Jej uroczystość przypada na pierwszą niedzielę października, a figurę koronowano 5 października 1985 roku przez ojca Domenico Acquaro, generała zakonu mercedariuszy.

San Giuseppe stoi przy corso Francesco Cossiga, w rejonie wówczas peryferyjnym i odosobnionym; dzielnica rozwinęła się dopiero od 1907 roku. Pierwsza kaplica po prawej przechowuje drewnianą figurę Nostra Signora della Mercede, której uroczyste święto przypada w pierwszą niedzielę października.

Wieża dzwonna wzorowana jest na dzwonnicy kościoła Santa Caterina w Mores, dziele Salvatore Calvii z 1871 roku. Fasada nawiązuje przede wszystkim do palladiańskiego San Giorgio Maggiore w Wenecji oraz do kościoła Santi Fermo e Rustico w Weronie. Został tu ochrzczony Enrico Berlinguer, późniejszy sekretarz Włoskiej Partii Komunistycznej.