Santi Bartolomeo e Stefano, Katolicki kościół renesansowy w Bergamo, Włochy

Santi Bartolomeo e Stefano to barokowy kościół przy Largo Belotti 1 w Bergamo, z jedną nawą i pięcioma kaplicami po każdej stronie oraz podwyższonym prezbiterium zakończonym półoktagonalną apsydą. Neoklasyczna fasada z 1897 roku, zaprojektowana przez Giovanniego Cuminettiego, ma portyk z jońskimi kolumnami i lunetę Luigiego Galizziego przedstawiającą Marię przekazującą różaniec świętemu Dominikowi ze świętą Katarzyną ze Sieny.

W tym miejscu stał wcześniej starszy obiekt religijny, który na początku XVII wieku zastąpiono nową budowlą zaprojektowaną przez architekta Antonio Marię Canevę. Prace trwały około dwudziestu lat i odzwierciedlają idee architektoniczne, które wówczas kształtowały się w północnych Włoszech.

Kościół nosi imię dwóch świętych, Bartłomieja i Szczepana, których kult głęboko kształtował życie religijne średniowiecznego Bergamo. Wewnątrz malowidła i freski przedstawiające sceny z ich życia pokrywają ściany i sklepienia, nadając przestrzeni religijny charakter, który odwiedzający mogą odczuć do dziś.

Kościół leży w dolnym mieście Bergamo, w niedalekim zasięgu pieszym od głównych placów i pobliskich budynków publicznych. Wewnątrz oświetlenie pozwala bez trudu oglądać malowidła i detale architektoniczne, dlatego warto poświęcić chwilę każdej części przestrzeni.

Neoklasyczna fasada z 1897 roku, zaprojektowana przez Giovanniego Cuminettiego, mieści dwie posągi w niszach dłuta Giovanniego Avogadriego: św. Franciszka i św. Dominika, a nie cztery cnoty. Nad portalem Luigi Galizzi namalował fresk z Marią przekazującą różaniec św. Dominikowi w towarzystwie św. Katarzyny ze Sieny.