San Bartolomeo a Monte Oliveto, Kościół renesansowy we Florencji, Włochy.

San Bartolomeo a Monte Oliveto to katolicki kościół przy via Monte Oliveto we Florencji, część dawnego zespołu klasztornego wzniesionego w formach Michelozza w 1454 roku. Wnętrze to jedna nawa ze sklepieniami krzyżowymi; znajdują się w nim Ostatnia Wieczerza Sodomy zdjęta z refektarza, freski Bernardina Poccettiego z około 1608 roku oraz dwie figuralne kropielnice, w tym dzieło Giovanniego Battisty Cacciniego z westalką Tuccią.

To miejsce zaczęło się jako klasztor założony przez mnichów olivetańskich w 1334 roku, ustalając religijna podstawę miejsca. Budowa obecnego kościoła rozpoczęła się w 1454 roku pod kierunkiem architekta Michelozza, przekształcając to miejsce w oświadczenie renesansu.

Nazwa Monte Oliveto nawiązuje do mnichów oliwetańskich, którzy założyli klasztor w 1334 roku; kościół jest poświęcony świętemu Bartłomiejowi. Naprzeciw siebie stoją dwie figuralne kropielnice: po prawej Westalka Tuccia Giovanniego Battisty Cacciniego, po lewej Claudia, wyrzeźbiona przez Flamanda Francesca Bostrinisa w 1676 roku. Kilka dzieł, które tu niegdyś były, znajduje się dziś gdzie indziej: Zwiastowanie Leonarda w Uffizi, a obrazy Lorenzo Monaco i Santi di Tito w Galleria dell'Accademia.

Kościół stoi przy via Monte Oliveto, na południowy zachód od historycznego centrum, w okolicy ogrodów Boboli, i dociera się do niego pieszo lub autobusem miejskim. Jest czynnym miejscem kultu, więc zwiedzanie dostosowuje się do nabożeństw, a ubiór powinien być skromny. Jednonawowe wnętrze ułatwia orientację: fresk Sodomy i dwie figuralne kropielnice to dzieła, których trzeba szukać.

Kościół przechowywał niegdyś Zwiastowanie Leonarda da Vinci, dziś w Uffizi, oraz obrazy Lorenzo Monaco i Santi di Tito przeniesione do Galerii Akademii. Wnętrze kryje dwie figuralne kropielnice: Giovanni Battista Caccini wyrzeźbił po prawej westalkę Tuccię, a Flamandczyk Francesco Bostrinis wykonał po lewej Claudię w 1676 roku.